Numeri 15

¹Daarna het die HERE met Moses gespreek en gesê:

²Spreek met die kinders van Israel en sê vir hulle: As julle in die land van julle inwoning kom wat Ek aan julle gee,

³en julle ‘n vuuroffer aan die HERE wil berei, ‘n brandoffer of slagoffer—deur ‘n besondere gelofte te volbring of as vrywillige offer of by julle feestye—om vir die HERE ‘n lieflike geur van beeste of van kleinvee te berei,

⁴dan moet die een wat sy offer aan die HERE bring, as spysoffer bring ‘n tiende van ‘n efa fynmeel, gemeng met ‘n kwart-hin olie;

⁵en wyn vir die drankoffer, ‘n kwart-hin, moet jy berei by die brandoffer of vir die slagoffer, vir elke lam.

⁶Of vir ‘n ram moet jy as spysoffer berei twee-tiendes van ‘n efa fynmeel, met ‘n derde van ‘n hin olie gemeng.

⁷En ‘n derde van ‘n hin wyn vir die drankoffer moet jy as lieflike geur aan die HERE bring.

⁸En as jy ‘n jong bul as brandoffer of slagoffer berei, deur ‘n besondere gelofte te volbring of as dankoffer aan die HERE,

⁹moet hy by die jong bul as spysoffer bring drie-tiendes van ‘n efa fynmeel met ‘n half-hin olie gemeng.

¹⁰En vir die drankoffer moet jy ‘n half-hin wyn bring, as vuuroffer van lieflike geur aan die HERE.

¹¹So moet gedoen word by elke bees of by elke ram of by ‘n lam van die skape of van die bokke.

¹²Volgens die getal wat julle berei—so moet julle doen by elkeen volgens hulle getal.

¹³Elke kind van die land moet hierdie dinge op dieselfde manier doen, om ‘n vuuroffer van lieflike geur aan die HERE te bring.

¹⁴En as ‘n vreemdeling by julle vertoef, of hy wat vir geslagte onder julle is, en ‘n vuuroffer van lieflike geur vir die HERE berei—soos julle doen, so moet hy doen.

¹⁵Wat die vergadering aangaan, een en dieselfde insetting geld vir julle en vir die vreemdeling wat by julle vertoef. ‘n Ewige insetting in julle geslagte is dit: soos julle, so moet die vreemdeling voor die aangesig van die HERE wees.

¹⁶Een wet en een reg moet geld vir julle en vir die vreemdeling wat by julle vertoef.

¹⁷Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê:

¹⁸Spreek met die kinders van Israel en sê vir hulle: As julle in die land kom waarheen Ek julle bring,

¹⁹moet julle, as julle van die brood van die land eet, ‘n offergawe aan die HERE afgee.

²⁰As eersteling van julle growwe meel moet julle ‘n koek as offergawe afgee; net soos die offergawe van die dorsvloer, so moet julle dit afgee.

²¹Van die eerstelinge van julle growwe meel moet julle ‘n offergawe aan die HERE gee in julle geslagte.

²²Verder, as julle jul misgaan en nie al hierdie gebooie doen wat die HERE aan Moses meegedeel het nie—

²³alles wat die HERE julle deur Moses beveel het van die dag af dat die HERE dit beveel het en verder in julle geslagte—

²⁴dan moet die hele vergadering, as dit buiten wete van die vergadering, in swakheid gebeur het, een jong bul berei vir ‘n brandoffer as lieflike geur aan die HERE, met die spysoffer en die drankoffer wat volgens voorskrif daarby behoort; en een bokram as sondoffer.

²⁵En die priester moet versoening doen vir die hele vergadering van die kinders van Israel, en dit sal hulle vergewe word; want ‘n swakheid was dit, en húlle het hul offer as vuuroffer aan die HERE en hul sondoffer, weens hulle swakheid, voor die aangesig van die HERE gebring.

²⁶Dit sal dan die hele vergadering van die kinders van Israel vergewe word, ook die vreemdeling wat onder hulle vertoef; want dit het die hele volk deur swakheid oorgekom.

²⁷En as ‘n enkele siel in swakheid sondig, moet dié ‘n jaaroud bokooi as sondoffer bring.

²⁸En die priester moet versoening doen vir die siel wat hom misgaan het, weens sy sonde in swakheid voor die aangesig van die HERE begaan, om vir hom versoening te doen; en dit sal hom vergewe word.

²⁹Wat die kind van die land onder die kinders van Israel aangaan en die vreemdeling wat onder hulle vertoef—een en dieselfde wet moet vir julle geld, vir hom wat in swakheid iets doen.

³⁰Maar die siel wat iets moedswillig doen, van die kinders van die land of van die vreemdelinge, hy versmaad die HERE; en dié siel moet uitgeroei word onder sy volk uit.

³¹Want die woord van die HERE het hy verag en sy gebod verbreek. Dié siel moet sekerlik uitgeroei word; sy ongeregtigheid is op hom.

³²En toe die kinders van Israel in die woestyn was, het hulle ‘n man gekry wat op die sabbatdag hout bymekaarmaak.

³³En die wat hom gekry het terwyl hy hout bymekaarmaak, het hom na Moses en Aäron en na die hele vergadering gebring.

³⁴En hulle het hom in die gevangenis gesit, want dit was nie beslis wat met hom gedoen moes word nie.

³⁵Toe sê die HERE vir Moses: Die man moet sekerlik gedood word; die hele vergadering moet hom buitekant die laer stenig.

³⁶Toe het die hele vergadering hom buitekant die laer uitgebring en hom gestenig, dat hy gesterf het, soos die HERE Moses beveel het.

³⁷En die HERE het met Moses gespreek en gesê:

³⁸Spreek met die kinders van Israel en sê aan hulle, hulle moet vir hulle klossies maak aan die hoeke van hul klere, in hulle geslagte, en aan die hoekklossies ‘n draad van pers stof vasbind.

³⁹En dit sal julle as klossies dien: as julle dit sien, moet julle aan al die gebooie van die HERE dink, dat julle dit doen en nie jul hart en jul oë navolg waar julle agter aan hoereer nie,

⁴⁰sodat julle aan al my gebooie mag dink en dit doen, en aan julle God heilig mag wees.

⁴¹Ek is die HERE julle God wat julle uit Egipteland uitgelei het om vir julle ‘n God te wees. Ek is die HERE julle God.