Spreuke van Salomo 31

¹Die woorde van Lémuël, die koning van Massa, waarmee sy moeder hom vermaan het:

²Wat, my seun, ja wat, seun van my skoot, ja wat, seun van my geloftes, sal ek sê?

³Gee jou krag nie aan vroue of jou omgang aan die wat konings uitroei nie.

⁴Die konings, o Lémuël, die konings moet nie wyn drink nie, en die vorste moet nie sterk drank begeer nie;

⁵anders drink hy en vergeet die insettinge en verdraai die reg van al die ellendiges.

⁶Gee sterk drank aan hom wat wil ondergaan, en wyn aan die wat bitter bedroef is.

⁷Laat hy drink en sy armoede vergeet en aan sy moeite nie meer dink nie.

⁸Maak jou mond oop vir die stomme, vir die regsaak van almal wat wegkwyn.

⁹Maak jou mond oop, oordeel regverdig, en verskaf reg aan die ellendige en die behoeftige.

¹⁰Alef. Wie sal ‘n deugsame vrou vind? want haar waarde is ver bo korale.

¹¹Bet. Die hart van haar man vertrou op haar, en aan wins sal dit hom nie ontbreek nie.

¹²Gimel. Sy doen aan hom goed, en nie kwaad nie, al die dae van haar lewe.

¹³Dalet. Sy sorg vir wol en vlas, en sy werk met gewillige hande.

¹⁴He. Sy is soos die skepe van ‘n handelaar—van ver af bring sy haar brood in.

¹⁵Wau. En sy staan op as dit nog nag is en gee voedsel aan haar huisgesin en die bestemde deel aan haar diensmeisies.

¹⁶Sajin. Sy dink na oor ‘n stuk grond en koop dit, van die vrug van haar hande plant sy ‘n wingerd.

¹⁷Get. Sy omgord haar lendene met krag en hou haar arms stewig.

¹⁸Tet. Sy voel dat haar wins goed is, in die nag gaan haar lamp nie dood nie.

¹⁹Jod. Sy steek haar hande uit na die spinstok, en haar handpalms hou die spoel vas.

²⁰Kaf. Sy brei haar handpalm uit na die ellendige, en sy steek haar hande uit na die behoeftige.

²¹Lamed. Sy is nie bevrees vir haar huisgesin vanweë die sneeu nie, want haar hele huisgesin dra skarlaken stof.

²²Mem. Sy maak vir haarself dekens, haar tabberd is van fyn linne en purper.

²³Noen. Haar man is bekend in die poorte as hy saam met die oudstes van die land sit.

²⁴Samek. Sy maak hemde en verkoop dit, en gordels lewer sy aan die handelaars.

²⁵Ajin. Sterkte en eer is haar kleed, en sy lag oor die dag wat kom.

²⁶Pe. Haar mond maak sy oop met wysheid, en vriendelike onderrigting is op haar tong.

²⁷Sade. Opmerksaam gaan sy die werksaamhede van haar huis na, en die brood van luiheid eet sy nie.

²⁸Kof. Haar seuns tree op en noem haar gelukkig, haar man ook, en hy prys haar:

²⁹Resj. Baie dogters het hulle knap gedra, maar jy oortref hulle almal.

³⁰Sjin. Die bevalligheid is bedrog, en die skoonheid is nietigheid; ‘n vrou wat die HERE vrees, sy moet geprys word.

³¹Tau. Gee haar van die vrug van haar hande, en laat haar werke haar prys in die poorte.