Psalms 106

¹Halleluja! Loof die HERE, want Hy is goed, want sy goedertierenheid is tot in ewigheid.

²Wie kan die magtige dade van die HERE uitspreek, al sy roem verkondig?

³Welgeluksalig is hulle wat die reg bewaar, die wat altyd geregtigheid doen.

⁴Dink aan my, o HERE, na die welbehae in u volk, besoek my met u heil,

⁵dat ek kan aanskou die geluk van u uitverkorenes, dat ek bly kan wees in die blydskap van u volk, my kan beroem met u erfdeel.

⁶Ons het gesondig, saam met ons vaders; ons het verkeerd gedoen, goddeloos gehandel.

⁷Ons vaders in Egipte het nie ag gegee op u wonders, hulle het nie gedink aan die menigte van u goedertierenhede nie, maar was wederstrewig by die see, by die Skelfsee.

⁸Maar Hy het hulle verlos om sy Naam ontwil, om sy mag bekend te maak.

⁹En Hy het die Skelfsee gedreig, sodat dit opgedroog het, en hulle deur die watervloede laat gaan soos deur ‘n woestyn.

¹⁰En Hy het hulle verlos uit die hand van die hater en hulle bevry uit die hand van die vyand.

¹¹En die waters het hulle teëstanders oordek: nie een van hulle het oorgebly nie.

¹²Toe het hulle aan sy woorde geglo, hulle het sy lof gesing.

¹³Maar hulle het gou sy werke vergeet, op sy raadsbesluit nie gewag nie.

¹⁴En hulle het baie begerig geword in die woestyn en God versoek in die wildernis.

¹⁵Toe het Hy hulle gegee wat hulle gevra het, maar in hulle siel ‘n maerte gestuur.

¹⁶En hulle was in die laer afgunstig op Moses, op Aäron, die heilige van die HERE.

¹⁷Die aarde het oopgegaan en Datan verslind en die bende van Abíram oordek.

¹⁸En ‘n vuur het gebrand onder hulle bende, ‘n vlam die goddelose aan die brand gesteek.

¹⁹Hulle het by Horeb ‘n kalf gemaak en gebuig voor ‘n gegote beeld.

²⁰En hulle het hul Heerlikheid verruil vir die afbeelding van ‘n bees wat gras eet.

²¹Hulle het God vergeet, hulle Verlosser, wat groot dinge gedoen het in Egipte,

²²wonders in die land van Gam, vreeslike dinge by die Skelfsee.

²³Toe het Hy gesê dat Hy hulle sou verdelg, as Moses, sy uitverkorene, nie voor sy aangesig in die bres gaan staan het om sy grimmigheid af te keer, dat Hy nie sou vernietig nie.

²⁴Hulle het ook die kosbare land versmaad, sy woord nie geglo nie;

²⁵en hulle het gemurmureer in hul tente, na die stem van die HERE nie geluister nie.

²⁶Toe het Hy sy hand teen hulle opgehef om hulle neer te slaan in die woestyn,

²⁷en om hulle nageslag te versprei onder die nasies en hulle te verstrooi in die lande.

²⁸Ook het hulle hul aan Baäl-Peor gekoppel en die offerandes aan die dooies geëet;

²⁹en hulle het die HERE geterg deur hul dade, sodat ‘n plaag onder hulle uitgebreek het.

³⁰Toe het Pínehas opgetree en gerig geoefen, en die plaag het opgehou;

³¹en dit is hom gereken tot geregtigheid, van geslag tot geslag tot in ewigheid.

³²Hulle het Hom ook vertoorn by die waters van Mériba, en dit het met Moses sleg gegaan om hulle ontwil;

³³want hulle was wederstrewig teen sy Gees, sodat hy onverskillig gepraat het met sy lippe.

³⁴Hulle het die volke nie verdelg soos die HERE aan hulle gesê het nie,

³⁵maar hul met die heidene vermeng en hulle werke geleer.

³⁶En hulle het hulle afgode gedien, en dit het vir hulle ‘n strik geword.

³⁷Bowendien het hulle hul seuns en hul dogters aan die duiwels geoffer

³⁸en onskuldige bloed vergiet—die bloed van hul seuns en hul dogters wat hulle aan die afgode van Kanaän geoffer het—sodat die land deur bloedskuld ontheilig is.

³⁹En hulle het onrein geword deur hul werke en gehoereer deur hul dade.

⁴⁰Toe het die toorn van die HERE ontvlam teen sy volk, en Hy het ‘n afsku gekry van sy erfdeel.

⁴¹En Hy het hulle in die hand van die heidene gegee, en hulle haters het oor hulle geheers;

⁴²en hulle vyande het hulle verdruk, sodat hulle onder hul hand moes buig.

⁴³Hy het hulle baiekeer gered; maar húlle was wederstrewig in hulle voorneme. So het hulle dan weggesink deur hul ongeregtigheid.

⁴⁴Nogtans het Hy hulle benoudheid aangesien toe Hy hulle smeking gehoor het;

⁴⁵en Hy het tot hulle beswil aan sy verbond gedink en berou gekry na die veelheid van sy goedertierenhede.

⁴⁶En Hy het hulle medelyde laat vind by almal wat hulle as gevangenes weggevoer het.

⁴⁷Verlos ons, HERE onse God, en versamel ons uit die nasies, dat ons u heilige Naam kan loof en ons beroem in u lof!

⁴⁸Geloofd sy die HERE, die God van Israel, van ewigheid tot ewigheid! En laat die hele volk sê: Amen. Halleluja!