Psalmet 127

¹Në qoftë se Zoti nuk ndërton shtëpinë, me kot lodhen ndërtuesit; në qoftë se Zoti nuk ruan qytetin, më kot e ruanë rojet.

²Éshtë e kotë që ju të çoheni herët dhe të shkoni vonë për të pushuar dhe për të ngrënë bukën e nxjerrë me punë të rëndë, sepse ai u jep pushim atyre që do.

³Ja, bijtë janë një trashëgimi që vjen nga Zoti; fryti i barkut është një shpërblim.

⁴Si shigjeta në duart e një trimi, kështu janë bijtë e rinisë.

⁵Lum ai njeri që ka kukurën e tij plot! Ata nuk do të ngatërrohen kur të diskutojnë me armiqtë e tyre te porta.