Lamentaciones 3

¹Ako mao ang tawo nga nakakita sa kasakitan pinaagi sa barahan sa iyang kapungot.

²Iyang gitultolan ako ug gipalakat ako sa kangitngitan, ug wala sa kahayag.

³Sa pagkatinuod batok kanako iyang gipaatubang ang iyang kamot sa nakadaghan sa tibook nga adlaw.

⁴Ang akong unod ug ang akong panit yang gihimo nga tigulang; iyang gidugmok ang akong mga bukog.

⁵Siya nagtukod batok kanako, ug gilibutan ako sa kapaitan ug kasakitan.

⁶Gipapuyo niya ako sa mangiub nga mga dapit, sama niadtong dugay na nga nangamatay.

⁷Ako gialad niya, aron dili ako makagula; iyang gipabug-at ang akong talikala.

⁸Oo, sa pagtiyabaw nako, ug sa pagtawag sa panabang, iyang gipugngan ang akong pag-ampo.

⁹Gialad niya sa mga bato nga sinapsapan ang akong mga alagianan; iyang gibaliko ang akong mga dalan.

¹⁰Alang kanako siya sama sa usa ka oso nga nagabanhig, ingon sa usa ka leon sa tago nga mga dapit.

¹¹Iyang gipatipas ang akong mga alagianan, ug gikuniskunis niya ako; iyang gibuhat ako nga biniyaan.

¹²Iyang gibusog ang iyang pana, ug iyang gipahaluna ako ingon sa usa ka ilig-onon alang sa pana.

¹³Ang mga udyong sa iyang baslayan gipalagbas sa akong mga amimislon.

¹⁴Ako nahimong kataw-anan sa tibook ko nga katawohan, ug ilang alawiton sa tibook nga adlaw.

¹⁵Gitugob niya ako sa kapaitan, gihubog niya ako sa panyawan.

¹⁶Gidugmok usab niya ang akong mga ngipon sa mga magagmayng bato; gitabonan niya ako sa mga abo.

¹⁷Ug imong gihinginlan ang akong kalag ngadto sa halayo gikan sa kalinaw; ako nalimot na sa kauswagan.

¹⁸Ug ako miingon: Ang akong kusog nawagtang na, ug ang akong paglaum nahanaw gikan kang Jehova.

¹⁹Hinumduman mo ang akong kasakitan ug ang akong pagkaalaut, ang panyawan ug ang apdo.

²⁰Ang akong kalag nagahandum gihapon kanila, ug gipaubos sa sulod nako.

²¹Nahinumdum ako niini sa akong panumduman; busa ako may paglaum.

²²Tungod sa mga mahigugmaongkalolot ni Jehova kita wala mangalaglag, kay ang iyang mga kalooy walay paghubas.

²³Sila ginabag-o sa matag-buntag; daku ang imong pagkamatinumanon.

²⁴Si Jehova mao ang akong panulondon, nagaingon ang akong kalag; busa anaa kaniya ang akong paglaum.

²⁵Si Jehova maayo alang kanila nga nagapaabut kaniya, alang sa kalag nga nagapangita kaniya.

²⁶Maayo nga ang tawo magalaum ug magapaabut sa kahilum sa kaluwasan ni Jehova.

²⁷Maayo alang sa tawo nga pas-anon niya ang yugo sa iyang pagkabatan-on.

²⁸Palingkora siya nga mag-inusara ug pahiluma, tungod kay kini iyang gipapas-an kaniya.

²⁹Ipabutang ang iyang baba sa abug, kong sa ingon niana aduna pay mapaabut.

³⁰Ipataon niya ang iyang aping kaniya nga nagasagpa; aron siya mapuno gayud sa pagsudya.

³¹Kay ang Ginoo dili mosalikway sa walay katapusan.

³²Kay bisan siya nagpaguol, apan siya malooy sumala sa gidaghanon sa iyang mga mahigugmaong-kalolot.

³³Kay siya dili magasakit nga sa kinabubut-on, ni magapasubo sa mga anak sa tawo.

³⁴Ang pagdugmok sa ilalum sa iyang mga tiil sa tanan nga mga binilanggo sa yuta,

³⁵Ang pagtungina sa katungod sa usa ka tawo sa atubangan sa nawong sa Labing Hataas,

³⁶Ang pagbalit-ad sa usa ka tawo sa iyang katungod, dili uyonan ni Jehova.

³⁷Kinsa kadtong nagaingon, ug nahanabo man, sa diha nga wala magsugo ang Ginoo?

³⁸Gikan sa baba sa Labing Hataas dili ba mogula ang dautan ug maayo?

³⁹Ngano man nga nagamahay ang usa ka buhi nga tawo, ang usa ka tawo tungod sa silot sa iyang mga sala?

⁴⁰Susihon ta ug sulayan ta ang atong mga dalan, ug mamalik kita ngadto kang Jehova.

⁴¹Bayawon ta ang atong kasingkasing uban ang atong mga kamot ngadto sa Dios sa kalangitan.

⁴²Kita nakalapas ug nakasukol: wala ka magpasaylo.

⁴³Nagatabon ka uban sa kasuko, ug nagalutos kanamo: nagapamatay ka, wala ka malooy.

⁴⁴Nagatabon ka sa imong kaugalingon sa usa ka panganod, aron walay pag-ampo nga makalahos kanimo .

⁴⁵Gihimo mo kami nga sama sa nalug ug sagbut sa taliwala sa mga katawohan.

⁴⁶Ang tanan namong mga kaaway nagpabuka pagdaku sa ilang mga baba batok kanamo.

⁴⁷Ang kahadlok ug ang gahong mingdangat kanamo, ang kalumpagan ug ang pagkalaglag.

⁴⁸Ang akong mata nagapadaligdig ug mga sapa sa tubig, tungod sa pagkalaglag sa anak nga babaye sa akong katawohan.

⁴⁹Nagapaagay sa luha ang akong mata, ug walay paghunong, walay pagpahulay,

⁵⁰Hangtud si Jehova motan-aw ug mosud-ong gikan sa langit.

⁵¹Ang akong mata nakapasubo sa akong kalag, tungod sa tanang mga anak nga babaye sa akong ciudad.

⁵²Gigukod ako nila sa hilabihan ingon sa usa ka langgam, sila nga mga kaaway ko sa walay hinungdan.

⁵³Gibugto nila ang akong kinabuhi sulod sa bilanggoan, ug gisalibay ako ug bato.

⁵⁴Ang mga tubig mibanlas ibabaw sa akong ulo; unya miingon ako: Namatay na ako.

⁵⁵Ako nagsangpit sa imong ngalan, Oh Jehova, gikan sa kinahiladman nga bilanggoan.

⁵⁶Gipatalinghugan mo ang akong tingog: ayaw pagtagoa ang imong igdulungog sa akong pagpangginhawa, sa akong pagtu-aw.

⁵⁷Ikaw nagapaduol kanako sa adlaw nga ako nagsangpit kanimo; ikaw nag-ingon: Ayaw kahadlok.

⁵⁸Oh Ginoo, naglaban ka sa mga katungod sa akong kalag; gitubos mo ang akong kinabuhi.

⁵⁹Oh Jehova, nakakita ka sa akong sayup; hukman mo ang akong katungod.

⁶⁰Nakita mo ang tanan nilang mga pagpanimalus ug ang tanan nilang mga lalang batok kanako.

⁶¹Nadungog mo ang ilang pagsudya, Oh Jehova, ug ang tana nilang mga lalang batok kanako,

⁶²Ang mga ngabil niadtong mingtindog batok kanako, ug ang ilang lalang batok kanako sa tibook nga adlaw.

⁶³Sud-onga ang ilang paglingkod, ug ang ilang pagtindog; 8 ako mao ang ilang alawiton.

⁶⁴Magahatag ka kanila ug usa ka balus, Oh Jehova, sumala sa buhat sa ilang mga kamot.

⁶⁵Magahatag ka kanila ug katig-a sa kasingkasing, ang imong tunglo kanila.

⁶⁶Magalutos ka kanila sa kasuko, ug laglagon mo sila gikan sa ubos sa mga langit ni Jehova.