اول تیموتائوس 4

¹و لیکن روح صریحاً می‌گوید که، در زمان آخر بعضی از ایمان برگشته، به ارواح مُضِلّ و تعالیم شیاطین اِصغا خواهند نمود،

²به ریاکاری دروغ‌گویان که ضمایر خود را داغ کرده‌اند؛

³که از مزاوجت منع می‌کنند و حکم می‌نمایند به احتراز از خوراکهایی که خدا آفرید برای مؤمنین و عارفینِ حقّ تا آنها را به شکرگزاری بخورند.

⁴زیرا که هر مخلوق خدا نیکو است و هیچ چیز را ردّ نباید کرد، اگر به شکرگزاری پذیرند،

⁵زیرا که از کلامِ خدا و دعا تقدیس می‌شود.

⁶اگر این امور را به برادران بسپاری، خادم نیکوی مسیح عیسی خواهی بود، تربیت یافته در کلام ایمان و تعلیم خوب که پیروی آن را کرده‌ای.

⁷لیکن از افسانه‌های حرام عجوزها احتراز نما و در دینداری ریاضت بکش.

⁸که ریاضت بدنی اندک فایده‌ای دارد، لیکن دینداری برای هر چیز مفید است، که وعدهٔٔ زندگی حال و آینده را دارد.

⁹این سخن امین است و لایق قبول تامّ،

¹⁰زیرا که برای این زحمت و بی‌احترامی می‌کشیم، زیرا امید داریم به خدای زنده، که جمیع مردمان علی‌الخصوص مؤمنین را نجات‌دهنده است.

¹¹این امور را حکم و تعلیم فرما.

¹²هیچ‌کس جوانی تو را حقیر نشمارد، بلکه مؤمنین را در کلام و سیرت و محبّت و ایمان و عصمت، نمونه باش.

¹³تا مادامی که نه آیم، خود را به قرائت و نصیحت و تعلیم بسپار.

¹⁴زنهار از آن کرامتی که در تو است که به‌وسیلهٔ نبوّت با نهادن دستهای کشیشان به تو داده شد، بی‌اعتنایی منما.

¹⁵در این امور تأمّل نما و در اینها راسخ باش تا ترقّی تو بر همه ظاهر شود.

¹⁶خویشتن را و تعلیم را احتیاط کن و در این امور قائم باش، که هرگاه چنین کنی، خویشتن را و شنوندگان خویش را نیز نجات خواهی داد.