Loading Bible Translation
First-time download in progress. This may take a few seconds…
Persian - Farsi Bible Wordproject Bible
32 verses
1اینهاست فرایض و احكامی كه شما در تمامی روزهایی كه بر زمین زنده خواهید ماند، میباید متوجه شده، به عمل آرید، در زمینی كه یهُوَه خدای پدرانت به تو داده است، تا در آن تصرف نمایی.
2جمیع اماكن امتهایی را كه در آنها خدایانخود را عبادت میكنند و شما آنها را اخراج مینمایید خراب نمایید، خواه بر كوههای بلند خواه بر تلّها و خواه زیر هر درخت سبز.
3مذبحهای ایشان را بشكنید و ستونهای ایشان را خرد كنید، و اشیرههای ایشان را به آتش بسوزانید، و بتهای تراشیده شده خدایان ایشان را قطع نمایید، و نامهای ایشان را از آنجا محو سازید.
4با یهُوَه خدای خود چنین عمل منمایید.
5بلكه به مكانی كه یهُوَه خدای شما از جمیع اسباط شما برگزیند تا نام خود را در آنجا بگذارد، یعنی مسكن او را بطلبید و به آنجا بروید.
6و به آنجا قربانیهای سوختنی و ذبایح و عُشرهای خود، و هدایای افراشتنی دستهای خویش، و نذرها و نوافل خود و نخستزادههای رمه و گله خویش را ببرید.
7و در آنجا بحضور یهُوَه خدای خود بخورید، و شما و اهل خانه شما در هر شغل دست خود كه یهُوَه خدای شما، شما را در آن بركت دهد، شادی نمایید.
8موافق هرآنچه ما امروز در اینجا میكنیم، یعنی آنچه در نظر هركس پسند آید، نكنید.
9زیرا كه هنوز به آرامگاه و نصیبی كه یهُوَه خدای شما، به شما میدهد داخل نشدهاید.
10اما چون از اُرْدُنّ عبور كرده، در زمینی كه یهُوَه، خدای شما، برای شما تقسیم میكند، ساكن شوید، و او شما را از جمیع دشمنان شما از هرطرف آرامی دهد تا در امنیت سكونت نمایید،
11آنگاه به مكانی كه یهُوَه خدای شما برگزیند تا نام خود را در آن ساكن سازد، به آنجا هرچه را كه من به شما امر فرمایم بیاورید، از قربانیهای سوختنی و ذبایح و عُشرهای خود، و هدایای افراشتنی دستهای خویش، و همه نذرهای بهترین خود كه برای خداوند نذر نمایید.
12و به حضور یهُوَه خدای خود شادی نمایید، شما با پسران و دختران و غلامان و كنیزان خود، و لاویانی كه درون دروازههای شما باشند، چونكه ایشان را با شما حصّهای و نصیبی نیست.
13با حذر باش كه در هر جایی كه میبینی قربانیهای سوختنی خود را نگذرانی،
14بلكه در مكانی كه خداوند در یكی از اسباط تو برگزیند در آنجا قربانیهای سوختنی خود را بگذرانی، و در آنجا هرچه من به تو امر فرمایم، به عمل آوری.
15لیكن گوشت را برحسب تمامی آرزوی دلت، موافق بركتی كه یهُوَه خدایت به تو دهد، در همه دروازههایت ذبح كرده، بخور؛ اشخاص نجس و طاهر از آن بخورند چنانكه از غزال و آهو میخورند.
16ولی خون را نخور؛ آن را مثل آب بر زمین بریز.
17عُشر غلّه و شیره و روغن و نخستزاده رمه و گله خود را در دروازههای خود مخور، و نه هیچ یك از نذرهای خود را كه نذر میكنی و از نوافل خود و هدایای افراشتنی دست خود را.
18بلكه آنها را به حضور یهُوَه خدایت در مكانی كه یهُوَه خدایت برگزیند، بخور، تو و پسرت و دخترت و غلامت و كنیزت و لاویانی كه درون دروازههای تو باشند، و به هرچه دست خود را برآن بگذاری به حضور یهُوَه خدایت شادی نما.
19با حذر باش كه لاویان را در تمامی روزهایی كه در زمین خود باشی، ترك ننمایی.
20چون یهُوَه، خدایت، حدود تو را بطوری كه تو را وعده داده است، وسیع گرداند، و بگویی كه گوشت خواهم خورد، زیرا كه دل تو به گوشتخوردن مایل است، پس موافق همه آرزوی دلت گوشت را بخور.
21و اگر مكانی كه یهُوَه، خدایت، برگزیند تا اسم خود را در آن بگذارد از تو دور باشد، آنگاه از رمه و گله خود كه خداوند به تو دهد ذبح كن، چنانكه به تو امر فرمودهام و از هرچه دلت بخواهد در دروازههایت بخور.
22چنانكه غزال و آهو خورده شود، آنها را چنین بخور؛ شخص نجس و شخص طاهر از آن برابر بخورند.
23لیكن هوشیار باش كه خون را نخوری زیرا خون جان است و جان را با گوشت نخوری.
24آن را مخور، بلكه مثل آب برزمینش بریز.
25آن را مخور تا برای تو و بعد از تو برای پسرانت نیكو باشد هنگامی كه آنچه در نظر خداوند راست است، بجا آوری.
26لیكن موقوفات خود را كه داری و نذرهای خود را برداشته، به مكانی كه خداوند برگزیند، برو.
27و گوشت و خون قربانیهای سوختنی خود را بر مذبح یهُوَه خدایت بگذران و خون ذبایح تو برمذبح یهُوَه خدایت ریخته شود و گوشت را بخور.
28متوجه باش كه همه این سخنانی را كه من به تو امر میفرمایم بشنوی تا برای تو و بعد از تو برای پسرانت هنگامی كه آنچه در نظر یهُوَه، خدایت، نیكو و راست است بجا آوری تا به ابد نیكو باشد.
29وقتی كه یهُوَه، خدایت، امتهایی را كه به جهت گرفتن آنها به آنجا میروی، از حضور تو منقطع سازد، و ایشان را اخراج نموده، در زمین ایشان ساكن شوی.
30آنگاه باحذر باش، مبادا بعد از آنكه از حضور تو هلاك شده باشند به دام گرفتهشده، ایشان را پیروی نمایی و درباره خدایان ایشان دریافت كرده، بگویی كه این امتها خدایان خود را چگونه عبادت كردند تا من نیز چنین كنم.
31با یهُوَه، خدای خود، چنین عمل منما، زیرا هرچه را كه نزد خداوند مكروه است و از آن نفرت دارد، ایشان برای خدایان خود میكردند، حتی اینكه پسران و دختران خود را نیز برای خدایان خود به آتش میسوزانیدند.
32هر آنچه من به شما امر میفرمایم متوجه شوید، تا آن را به عمل آورید، چیزی برآن میفزایید و چیزی از آن كم نكنید.