Loading Bible Translation
First-time download in progress. This may take a few seconds…
Persian - Farsi Bible Wordproject Bible
12 verses
1مصیبتی هست كه زیر آفتاب دیدم و آن برمردمان سنگین است:
2كسی كه خدا به او دولت و اموال و عزّت دهد، به حدّی كه هر چه جانش آرزو كند برایش باقی نباشد، اما خدا او را قوّت نداده باشد كه از آن بخورد بلكه مرد غریبی از آن بخورد. این نیز بطالت و مصیبت سخت است.
3اگر كسی صد پسر بیاورد و سالهای بسیارزندگانی نماید، به طوری كه ایام سالهایش بسیار باشد اما جانش از نیكویی سیر نشود و برایش جنازهای برپا نكنند، میگویم كه سقطشده از او بهتر است.
4زیرا كه این به بطالت آمد و به تاریكی رفت و نام او در ظلمت مخفی شد.
5و آفتاب را نیز ندید و ندانست. این بیشتر از آن آرامی دارد.
6و اگر هزار سال بلكه دو چندان آن زیست كند و نیكویی را نبیند، آیا همه به یكجا نمیروند؟
7تمامی مشقّت انسان برای دهانش میباشد؛ و معهذا جان او سیر نمیشود.
8زیرا كه مرد حكیم را از احمق چه برتری است؟ و برای فقیری كه میداند چه طور پیش زندگان سلوك نماید، چه فایده است؟
9رؤیت چشم از شهوت نفس بهتر است. این نیز بطالت و در پی باد زحمت كشیدن است.
10هر چه بوده است به اسم خود از زمان قدیم مسمّی شده است و دانسته شده است كه او آدم است و به آن كسی كه از آن تواناتر است منازعه نتواند نمود.
11چونكه چیزهای بسیار هست كه بطالت را میافزاید. پس انسان را چه فضیلت است؟
12زیرا كیست كه بداند چه چیز برای زندگانی انسان نیكو است، در مدّتِ ایامِ حیاتِ باطلِ وی كه آنها را مثل سایه صرف مینماید؟ و كیست كه انسان را از آنچه بعد از او زیر آفتاب واقع خواهد شد مخبر سازد؟