Loading Bible Translation
First-time download in progress. This may take a few seconds…
Persian - Farsi Bible Wordproject Bible
38 verses
1كلامی كه در سال چهارم یهویاقیم بن یوشیا، پادشاه یهودا كه سال اول نَبوكدرصّر پادشاه بابل بود بر ارمیا درباره تمامی قوم یهودا نازل شد.
2و ارمیای نبی تمامی قوم یهودا و جمیع سكنه اورشلیم را به آن خطاب كرده، گفت:
3«از سال سیزدهم یوشیا ابن آمون پادشاه یهودا تا امروز كه بیست و سه سال باشد، كلام خداوند بر من نازل میشد و من به شما سخن میگفتم و صبح زود برخاسته، تَكَلّم مینمودم امّاشما گوش نمیدادید.
4و خداوند جمیع بندگان خود انبیا را نزد شما فرستاد و صبح زود برخاسته، ایشان را ارسال نمود اما نشنیدید و گوش خود را فرا نگرفتید تا استماع نمایید.
5و گفتند: هر یك از شما از راه بد خود و اعمال شریر خویش بازگشت نمایید و در زمینی كه خداوند به شما و به پدران شما از ازل تا به ابد بخشیده است ساكن باشید.
6و از عقب خدایان غیر نروید و آنها را عبادت و سجده منمایید و به اعمال دستهای خود غضب مرا به هیجان میاورید مبادا بر شما بلا برسانم.»
7امّا خداوند میگوید: «مرا اطاعت ننمودید بلكه خشم مرا به اعمال دستهای خویش برای بلای خود به هیجان آوردید.»
8بنابراین یهوه صبایوت چنین میگوید: «چونكه كلام مرا نشنیدید،
9خداوند میگوید: اینك من فرستاده، تمامی قبایل شمال را با بنده خود نبوكدرصّر پادشاه بابل گرفته، ایشان را بر این زمین و بر ساكنانش و بر همه امّتهایی كه به اطراف آن میباشند خواهم آورد و آنها را بالكل هلاك كرده، دهشت و مسخره و خرابی ابدی خواهم ساخت.
10و از میان ایشان آواز شادمانی و آواز خوشی و صدای داماد و صدای عروس و صدای آسیا و روشنایی چراغ را نابود خواهم گردانید.
11و تمامی این زمین خراب و ویران خواهد شد و این قومها هفتاد سال پادشاه بابل را بندگی خواهند نمود.»
12و خداوند میگوید كه «بعد از انقضای هفتاد سال من بر پادشاه بابل و بر آن امّت و بر زمین كلدانیان عقوبت گناه ایشان را خواهم رسانید و آن را به خرابی ابدی مبدّل خواهم ساخت.
13و بر این زمین تمامی سخنان خود را كه به ضدّ آن گفتهام یعنی هر چه در این كتاب مكتوب است كه ارمیا آن را درباره جمیع امّتها نبوّت كرده است خواهم آورد.
14زیرا كه امّتهای بسیار و پادشاهان عظیم ایشان را بنده خود خواهند ساخت و ایشان را موافق افعال ایشان و موافق اعمال دستهای ایشان مكافات خواهم رسانید.»
15زانرو كه یهوه خدای اسرائیل به من چنین گفت كه «كاسه شراب این غضب را از دست من بگیر و آن را به جمیع امّتهایی كه تو را نزد آنها میفرستم بنوشان.
16تا بیاشامند و به سبب شمشیری كه من در میان ایشان میفرستم نوان شوند و دیوانه گردند.»
17پس كاسه را از دست خداوند گرفتم و به جمیع امّتهایی كه خداوند مرا نزد آنها فرستاد نوشانیدم.
18یعنی به اورشلیم و شهرهای یهودا و پادشاهانش و سرورانش تا آنها را خرابی و دهشت و سخریه و لعنت چنانكه امروز شده است گردانم.
19و به فرعون پادشاه مصر و بندگانش و سرورانش و تمامی قومش.
20و به جمیع امّتهای مختلف و به جمیع پادشاهان زمین عُوص و به همه پادشاهان زمین فلسطینیان یعنی اَشقَلُون و غَزَّه و عَقرون و بقیه اَشدود.
21و به اَدوم و موآب و بنیعَمّون.
22و به جمیع پادشاهان صُور و همه پادشاهان صِیدُون و به پادشاهان جزایری كه به آن طرف دریا میباشند.
23و به دَدان و تیما و بُوز و به همگانی كه گوشههای موی خود را میتراشند.
24و به همه پادشاهان عرب و به جمیع پادشاهان امّتهای مختلف كه در بیابان ساكنند.
25و به جمیع پادشاهان زِمْری و همه پادشاهان عیلام و همه پادشاهان مادی.
26و به جمیع پادشاهان شمال خواه قریب و خواه بعید هر یك با مجاور خود و به تمامی ممالك جهان كه بر روی زمینند. و پادشاه شِیشَك بعد از ایشان خواهد آشامید.
27و به ایشان بگو: یهوه صبایوت خدای اسرائیل چنین میفرماید: «بنوشید و مست شوید و قی كنید تا از شمشیری كه من در میان شما میفرستم بیفتید و برنخیزید.
28و اگر از گرفتن كاسه از دست تو و نوشیدنش ابا نمایند آنگاه به ایشان بگو: یهوه صبایوت چنین میگوید: البته خواهید نوشید.
29زیرا اینك من به رسانیدن بلا بر این شهری كه به اسم من مسمّی است شروع خواهم نمود و آیا شما بالكلّ بیعقوبت خواهید ماند؟ بیعقوبت نخواهید ماند زیرا یهوه صبایوت میگوید كه من شمشیری بر جمیع ساكنان جهان مأمور میكنم.
30پس تو به تمامی این سخنان بر ایشان نبوّت كرده، به ایشان بگو: خداوند از اعلی علّیین غرّش مینماید و از مكان قدس خویش آواز خود را میدهد و به ضدّ مرتع خویش به شدّت غرّش مینماید و مثل آنانی كه انگور را میافشرند، بر تمامی ساكنان جهان نعره میزند،
31و صدا به كرانهای زمین خواهد رسید زیرا خداوند را با امّتها دعوی است و او بر هر ذیجسد داوری خواهد نمود و شریران را به شمشیر تسلیم خواهد كرد.» قول خداوند این است.
32یهوه صبایوت چنین گفت: «اینك بلا از امّت به امّت سرایت میكند و باد شدید عظیمی از كرانهای زمین برانگیخته خواهد شد.»
33و در آن روز كشتگان خداوند از كران زمین تا كراندیگرش خواهند بود. برای ایشان ماتم نخواهند گرفت و ایشان را جمع نخواهند كرد و دفن نخواهند نمود بلكه بر روی زمین سرگین خواهند بود.
34ای شبانان ولوله نمایید و فریاد برآورید. و ای رؤسای گله بغلطید زیرا كه ایام كشته شدن شما رسیده است و من شما را پراكنده خواهم ساخت و مثل ظرف مرغوب خواهید افتاد.
35و ملجا برای شبانان و مفّر برای رؤسای گله نخواهد بود.
36هین فریاد شبانان و نعره رؤسای گله! زیرا خداوند مرتعهای ایشان را ویران ساخته است.
37و مرتعهای سلامتی به سبب حدّت خشم خداوند خراب شده است.
38مثل شیر بیشه خود را ترك كرده است زیرا كه زمین ایشان به سبب خشم هلاككننده و به سبب حدّت غضبش ویران شده است.