مزامير 110

¹یهوه به خداوند من گفت، به دست راست من بنشین تا دشمنانت را پای انداز تو سازم.

²خداوند عصای قوّت تو را از صهیون خواهد فر��تاد. در میان دشمنان خود حکمرانی کن.

³قوم تو در روزِ قوّتِ تو، هدایای تبرّعی می‌باشند. در زینتهای قدّوسیت، شبنمِ جوانیِ تو از رَحِم صحرگاه برای توست.

⁴خداوند قسم خورده است و پشیمان نخواهد شد که تو کاهن هستی تا ابدالآباد، به رتبه ملکیصدق.

⁵خداوند که به دست راست توست؛ در روز غضب خود پادشاهان را شکست خواهد داد.

⁶در میان امّت‌ها داوری خواهد کرد. از لاشها پر خواهد ساخت و سر آنها را در زمین وسیع خواهد کوبید.

⁷از نهرِ سرِ راه خواهد نوشید. بنابراین سر خود را بر خواهد افراشت.