مزامير 115

¹ما را نی، ای خداوند ! ما را نی، بلکه نام خود را جلال ده! به‌سبب رحمتت و به‌سبب راستی خویش.

²امّت‌ها چرا بگویند که خدای ایشان الآن کجاست؟

³امّا خدای ما در آسمانهاست. آنچه را که اراده نمود، به عمل آورده است.

⁴بتهای ایشان نقره و طلاست، از صنعت دستهای انسان.

⁵آنها را دهان است و سخن نمی‌گویند. آنها را چشمهاست و نمی‌بینند.

⁶آنها را گوشهاست و نمی‌شنوند. آنها را بینی است و نمی‌بویند.

⁷دستها دارند و لمس نمی‌کنند. و پایها و راه نمی‌روند. و به گلوی خود تنطّق نمی‌نمایند.

⁸سازندگان آنها مثل آنها هستند، و هر که بر آنها توکّل دارد.

⁹ای اسرائیل بر خداوند توکّل نما. او معاون و سپر ایشان است.

¹⁰ای خاندانِ هارون بر خداوند توکّل نمایید. او معاون و سپر ایشان است.

¹¹ای ترسندگانِ خداوند، بر خداوند توکّل نمایید. او معاون و سپر ایشان است.

¹²خداوند ما را به یاد آورده، برکت می‌دهد. خاندان اسرائیل را برکت خواهد داد و خاندان هارون را برکت خواهد داد.

¹³ترسندگان خداوند را برکت خواهد داد، چه کوچک و چه بزرگ.

¹⁴خداوند شما را ترقی خواهد داد، شما و فرزندان شما را.

¹⁵شما مبارک خداوند هستید که آسمان و زمین را آفرید.

¹⁶آسمانها، آسمانهای خداوند است و امّا زمین را به بنی‌آدم عطا فرمود.

¹⁷مردگان نیستند که یاه را تسبیح می‌خوانند؛ و نه آنانی که به خاموشی فرو می‌روند.

¹⁸لیکن ما یاه را متبارک خواهیم خواند، از الآن و تا ابدالآباد. هلّلویاه!