مزامير 26

¹ای خداوند، مرا داد بده زیرا که من در کمال خود رفتار نموده‌ام و بر خداوند توکل داشته‌ام، پس نخواهم لغزید.

²ای خداوند مرا امتحا�� کن و مرا بیازما. باطن و قلب مرا مصفّی گردان.

³زیرا که رحمت تو در مدّ نظر من است و در راستی تو رفتار نموده‌ام؛

⁴با مردان باطل ننشستهام و با منافقین داخل نخواهم شد.

⁵از جماعت بدکاران نفرت می‌دارم و با طالحین نخواهم نشست.

⁶دستهای خود را در صفا می‌شویم. مذبح تو را ای خداوند طواف خواهم نمود،

⁷تا آواز حمد تو را بشنوانم و عجایب تو را اخبار نمایم.

⁸ای خداوند محل خانهٔ تو را دوست می‌دارم و مقام سکونت جلال تو را.

⁹جانم را با گناهکارانجمع مکن و نه حیات مرا با مردمان خونریز،

¹⁰که در دستهای ایشان آزار است و دست راست ایشان پر از رشوه است.

¹¹و امّا من در کمال خود سالک می‌باشم. مرا خلاصی ده و بر من رحم فرما.

¹²پایم در جای هموار ایستاده است. خداوند را در جماعتها متبارک خواهم خواند.