مزامير 51

¹ای خدا به حسب رحمت خود بر منرحم فرما؛ به حسب کثرت رأفتخویش گناهانم را م��و ساز.

²مرا از عصیانم به کلی شست و شو ده و از گناهم مرا طاهر کن.

³زیرا که من به معصیت خود اعتراف می‌کنم و گناهم همیشه در نظر من است.

⁴به تو و به تو تنها گناه ورزیده، و در نظر تو این بدی را کرده‌ام، تا در کلام خود مُصّدَق گردی و در داوری خویش مُزکّیٰ شوی.

⁵اینک، در معصیت سرشته شدم و مادرم در گناه به من آبستن گردید.

⁶اینک، به راستیِ در قلب راغب هستی. پس حکمت را در باطن من به من بیاموز.

⁷مرا با زوفا پاک کن تا طاهر شوم. مرا شست و شو کن تا از برف سفیدتر گردم.

⁸شادی و خرمی را به من بشنوان تا استخوانهایی که کوبیده‌ای به وجد آید.

⁹روی خود را از گناهانم بپوشان و همهٔٔ خطایای مرا محو کن.

¹⁰ای خدا دل طاهر در من بیافرین و روح مستقیم در باطنم تازه بساز.

¹¹مرا از حضور خود مینداز، و روح قدوس خود را از من مگیر.

¹²شادیِ نجات خود را به من باز ده و به روح آزاد مرا تأیید فرما.

¹³آنگاه طریق تو را به خطاکاران تعلیم خواهم داد، و گناهکاران بسوی تو بازگشت خواهند نمود.

¹⁴مرا از خونها نجات ده! ای خدایی که خدای نجات من هستی! تا زبانم به عدالت تو ترنّم نماید.

¹⁵خداوندا لبهایم را بگشا تا زبانم تسبیح تو را اخبار نماید.

¹⁶زیرا قربانی را دوست نداشتی والا می‌دادم. قربانیِ سوختنی را پسند نکردی.

¹⁷قربانی‌های خدا روح شکسته است. خدایا دل شکسته و کوبیده را خوار نخواهی شمرد.

¹⁸به رضامندیِ خود بر صهیون احسان فرما وحصارهای اورشلیم را بنا نما.

¹⁹آنگاه از قربانی‌های عدالت و قربانی‌های سوختنیِ تمام راضی خواهی شد و گوساله‌ها بر مذبح تو خواهند گذرانید.