مزامير 7

¹ای یهوه خدای من، در تو پناه می‌برم. از همهٔٔ تعاقب کنندگانم مرا نجات ده و برهان.

²مبادا او مثل شیر جان مرا بدرد، و خرد سازد و نجات‌دهنده‌ای نباشد.

³ای یهوه خدای من اگر این را کردم و اگر در دست من ظلمی پیدا شد،

⁴اگر به خیراندیش خود بدی کردم و بی‌سبب دشمن خود را تاراج نمودم،

⁵پس دشمنْ جانم را تعاقب کند، و آن را گرفتار سازد، و حیات مرا به زمین پایمال کند، و جلالم را در خاک ساکن سازد. سلاه.

⁶ای خداوند در غضب خود برخیز، به‌سبب قهر دشمنانم بلند شو و برای من بیدار شو! ای که داوری را امر فرموده‌ای!

⁷و مجمع امّت‌ها گرداگرد تو بیایند. و بر فوق ایشان به مقام اعلی رجوع فرما.

⁸خداوند امّت‌ها را داوری خواهد نمود. ای خداوند، موافق عدالتم و کمالی که در من است مرا داد بده!

⁹بدیِ شریران نابود شود و عادل را پایدار کن زیرا امتحان‌کنندهٔ دلها و قلوب، خدای عادل است.

¹⁰سپر من بر خدا می‌باشد که راست دلان را نجات‌دهنده است.

¹¹خدا داور عادل است و هر روزه خدا خشمناک می‌شود.

¹²اگر بازگشت نکند شمشیر خود را تیز خواهد کرد؛ کمان خود را کشیده و آماده کرده است.

¹³و برای او آلات موت را مهیا ساخته و تیرهای خویش را شعله‌ور گردانیده است.

¹⁴اینک به بطالت آبستن شده، و به ظلم حامله گردیده، دروغ را زاییده است.

¹⁵حفره‌ای کند و آن را گود نمود، و در چاهی که ساخت خود بیفتاد.

¹⁶ظلم او برسرش خواهد برگشت و ستم او بر فرقش فرود خواهد آمد.

¹⁷خداوند را برحسب عدالتش حمد خواهم گفت و اسم خداوند تعالی را تسبیح خواهم خواند.