Ιερεμίας 51

¹Έτσι λέει ο Κύριος: Δέστε, εγώ σηκώνω άνεμο φθοροποιόν ενάντια στη Βαβυλώνα, και ενάντια στους κατοίκους της, που ύψωσαν την καρδιά τους εναντίον μου.

²Και θα στείλω λιχνιστές ενάντια στη Βαβυλώνα, και θα τη λιχνίσουν, και θα αδειάσουν τη γη της· επειδή, κατά την ημέρα τής συμφοράς, από ολόγυρα, θα είναι εναντίον της.

³Τοξότης ενάντια σε τοξότη ας τεντώσει το τόξο του, και σ' εκείνον που έχει πεποίθηση στον θώρακά του· και μη λυπάστε τους νέους της· εξολοθρεύστε ολόκληρο το στράτευμά της.

⁴Και οι τραυματίες θα πέσουν στη γη των Χαλδαίων, και οι κατακεντημένοι από τόξα στους δρόμους της.

⁵Επειδή, ο Ισραήλ δεν εγκαταλείφθηκε ούτε ο Ιούδας, από τον Θεό του, από τον Κύριο των δυνάμεων, αν και η γη τους γέμισε από ανομία ενάντια στον Άγιο του Ισραήλ.

⁶Φύγετε από μέσα από τη Βαβυλώνα, και κάθε ένας διασώστε την ψυχή του· μη απολεστείτε μέσα στην ανομία της· επειδή, είναι καιρός εκδίκησης του Κυρίου, αυτός ανταποδίδει σ' αυτήν ανταπόδομα.

⁷Η Βαβυλώνα στάθηκε χρυσό ποτήρι στο χέρι τού Κυρίου, που μεθούσε ολόκληρη τη γη· από το κρασί της ήπιαν τα έθνη· γι' αυτό, τα έθνη παραφρόνησαν.

⁸Η Βαβυλώνα έπεσε ξαφνικά, και συντρίφτηκε· ολολύζετε γι' αυτή· πάρτε βάλσαμο για τον πόνο της, ίσως γιατρευτεί.

⁹Μεταχειριστήκαμε γιατρικά για τη Βαβυλώνα, αλλά δεν γιατρεύτηκε· εγκαταλείψτε την, και ας φύγουμε κάθε ένας στη γη του· επειδή, η κρίση της έφτασε στον ουρανό, και υψώθηκε μέχρι το στερέωμα.

¹⁰Ο Κύριος φανέρωσε τη δικαιοσύνη μας· ελάτε, και ας διηγηθούμε στη Σιών το έργο τού Κυρίου τού Θεού μας.

¹¹Στιλβώστε τα βέλη· πυκνώστε τις ασπίδες· ο Κύριος σήκωσε το πνεύμα των βασιλιάδων των Μήδων· επειδή, ο σκοπός του είναι ενάντια στη Βαβυλώνα για να την εξολοθρεύσει· επειδή, η εκδίκηση του Κυρίου είναι εκδίκηση του ναού του.

¹²Υψώστε μια σημαία επάνω στα τείχη τής Βαβυλώνας, ενδυναμώστε τη φρουρά, στήστε βάρδιες φύλαξης, ετοιμάστε ενέδρες· επειδή, ο Κύριος και βουλεύθηκε και θα εκτελέσει εκείνο που μίλησε ενάντια στους κατοίκους τής Βαβυλώνας.

¹³Ω, εσύ που κατοικείς επάνω σε πολλά νερά, που είσαι γεμάτη από θησαυρούς, ήρθε το τέλος σου, το τέρμα τής πλεονεξίας σου.

¹⁴Ο Κύριος των δυνάμεων ορκίστηκε στον εαυτό του, λέγοντας: Θα σε γεμίσω από ανθρώπους, οπωσδήποτε, σαν από ακρίδες· και θα εκπέμψουν εναντίον σου αλαλαγμό.

¹⁵Αυτός δημιούργησε τη γη με τη δύναμή του, στερέωσε την οικουμένη με τη σοφία του, και άπλωσε τους ουρανούς με τη σύνεσή του.

¹⁶Όταν εκπέμπει τη φωνή του, πλήθος από νερά συγκεντρώνεται στον ουρανό, και φέρνει σύννεφα από τα άκρα τής γης· κάνει αστραπές για βροχή, και βγάζει άνεμο από τους θησαυρούς του.

¹⁷Κάθε άνθρωπος μωράθηκε από τη γνώση του· κάθε χωνευτής καταντροπιάστηκε από τα γλυπτά· επειδή, το χωνευτό του είναι ψέμα, και δεν υπάρχει μέσα του πνοή.

¹⁸Αυτά είναι ματαιότητα, έργο πλάνης· κατά τον καιρό τής επίσκεψής τους θα απολεστούν.

¹⁹Η μερίδα τού Ιακώβ δεν είναι όπως αυτά· επειδή, αυτός είναι που έπλασε τα πάντα· και ο Ισραήλ είναι η ράβδος τής κληρονομιάς του· Κύριος των δυνάμεων είναι το όνομά του.

²⁰Εσύ ήσουν ο πέλεκύς μου, όπλα τού πολέμου· και με σένα σύντρ��ψα έθνη, και με σένα εξολόθρευσα βασίλεια·

²¹και με σένα σύντριψα το άλογο και τον καβαλάρη του· και με σένα σύντριψα την άμαξα και τον καβαλάρη της·

²²και με σένα σύντριψα άνδρα και γυναίκα· και με σένα σύντριψα γέροντα και νέο· και με σένα σύντριψα νεανίσκο και παρθένα·

²³και με σένα σύντριψα τον ποιμένα και το ποίμνιό του· και με σένα σύντριψα τον γεωργό και το ζευγάρι του· και με σένα σύντριψα στρατηγούς και άρχοντες.

²⁴Και θα ανταποδώσω επάνω στη Βαβυλώνα κι επάνω στους κατοίκους της Χαλδαίας, όλη την κακία τους, που έπραξαν στη Σιών, μπροστά σας, λέει ο Κύριος.

²⁵Δες, εγώ είμαι εναντίον σου, φθοροποιό βουνό, λέει ο Κύριος, που φθείρεις ολόκληρη τη γη· και θα απλώσω το χέρι μου επάνω σου, και θα σε κατακυλίσω από τους βράχους, και θα σε κάνω βουνό καμένο από φωτιά.

²⁶Και δεν θα πάρουν από σένα πέτρα για γωνία ούτε πέτρα για θεμέλια· αλλά, θα είσαι αιώνια ερήμωση, λέει ο Κύριος.

²⁷Υψώστε μια σημαία επάνω στη γη, σαλπίστε σάλπιγγα μέσα στα έθνη, ετοιμάστε έθνη εναντίον της, παραγγείλατε εναντίον της, στα βασίλεια του Αραράτ, του Μιννί, και του Ασχενάζ· βάλτε αρχηγούς επάνω της· ανεβάστε άλογα σαν ορθότριχες ακρίδες.

²⁸Ετοιμάστε εναντίον της έθνη, τους βασιλιάδες των Μήδων, τους στρατηγούς της, και όλους τους άρχοντές της, και ολόκληρη τη γη τής επικράτειάς της.

²⁹Και η γη θα σειστεί και θα στενάξει· επειδή, η βουλή τού Κυρίου θα εκτελεστεί ενάντια στη Βαβυλώνα, για να κάνει τη γη τής Βαβυλώνας έρημη, χωρίς κάτοικο.

³⁰Οι ισχυροί τής Βαβυλώνας σταμάτησαν να πολεμούν, έμειναν στα οχυρώματα· η δύναμή τους ατόνησε· έγιναν σαν γυναίκες· έκαψαν τις κατοικίες της· συντρίφτηκαν οι μοχλοί της.

³¹Ταχυδρόμος θα τρέξει σε συνάντηση άλλου ταχυδρόμου, και μηνυτής σε συνάντηση άλλου μηνυτή, για να αναγγείλουν προς τον βασιλιά τής Βαβυλώνας, ότι η πόλη του αλώθηκε από τις άκρες της·

³²και ότι πιάστηκαν οι διαβάσεις, και κατέκαψαν με φωτιά τούς καλαμώνες, και οι άνδρες τού πολέμου κατατρόμαξαν.

³³Επειδή, έτσι λέει ο Κύριος των δυνάμεων, ο Θεός τού Ισραήλ: Η θυγατέρα τής Βαβυλώνας είναι σαν αλώνι, είναι καιρός να καταπατηθεί· ακόμα λίγο, και θάρθει ο καιρός τού θερισμού της.

³⁴«Ο Ναβουχοδονόσορας, ο βασιλιάς τής Βαβυλώνας, με κατέφαγε, με σύντριψε, με έκανε ένα άχρηστο αγγείο, με κατάπιε σαν δράκος, γέμισε την κοιλιά του από τις λιχουδιές μου, με έξωσε.

³⁵Η αδικία προς εμένα και τη σάρκα μου ας έρθει επάνω στη Βαβυλώνα», θα πει αυτή που κατοικεί στη Σιών· «και το αίμα μου, επάνω στους κατοίκους τής Χαλδαίας», θα πει η Ιερουσαλήμ.

³⁶Γι' αυτό, έτσι λέει ο Κύριος: Δες, εγώ θα δικάσω τη δίκη σου, και θα εκδικήσω την εκδίκησή σου· και θα κάνω τη θάλασσά της ξηρά, και θα ξεράνω την πηγή της.

³⁷Και η Βαβυλώνα θα είναι σε σωρούς, κατοικητήριο από τσακάλια, θάμβος και συριγμός, χωρίς κάτοικο.

³⁸Θα βρυχάζουν μαζί σαν λιοντάρια· θα ωρύονται σαν σκύμνοι λιονταριών.

³⁹Θα τους κάνω να θερμανθούν στα συμπόσιά τους, και θα τους μεθύσω, για να ευθυμήσουν, και να κοιμηθούν αιώνιον ύπνο, και να μη ξυπνήσουν, λέει ο Κύριος.

⁴⁰Και θα τους κατεβάσω σαν αρνιά σε σφαγή, σαν κριάρια μαζί με τράγους.

⁴¹Πώς αλώθηκε η Σησάχ! Και θηρεύτηκε το καύχημα ολόκληρης της γης! Πώς η Βαβυλώνα έγινε θάμβος μέσα στα έθνη!

⁴²Η θάλασσα ανέβηκε ενάντια στη Βαβυλώνα· κατασκεπάστηκε από το πλήθος των κυμάτων της.

⁴³Οι πόλεις της έγιναν θάμβος, άνυδρη γη, και άβατη γη, μέσα στην οποία δεν κατοικεί κανένας άνθρωπος ούτε γιος ανθρώπου περνάει από μέσα της.

⁴⁴Και θα τιμωρήσω τον Βηλ στη Βαβυλώνα, και θα βγάλω από το στόμα του όσα έχει καταπιεί· και τα έθνη δεν θα συγκεντρωθούν πλέον σ' αυτόν, και αυτό το τείχος τής Βαβυλώνας θα πέσει.

⁴⁵Λαέ μου, από το μέσον της βγείτε έξω, και σώστε κάθε ένας την ψυχή του από την οργή τού θυμού τού Κυρίου·

⁴⁶μήπως και χαλαρωθεί η καρδιά σας, και φοβηθείτε από την αγγελία, που θα ακουστεί στη γη· θάρθει μάλιστα η αγγελία τη μια χρονιά, και ύστερα απ' αυτό η αγγελία την άλλη χρονιά, και καταδυναστεία στη γη, εξουσιαστής ενάντια σε εξουσιαστή.

⁴⁷Γι' αυτό, δέστε, έρχονται ημέρες, και θα κάνω εκδίκηση ενάντια στα γλυπτά τής Βαβυλώνας· και ολόκληρη η γη της θα καταντροπιαστεί, και όλοι οι τραυματισμένοι της θα πέσουν στο μέσον της.

⁴⁸Τότε, οι ουρανοί και η γη, και όλα όσα βρίσκονται σ' αυτά, θα αλαλάξουν ενάντια στη Βαβυλώνα· επειδή, οι εξολοθρευτές θάρθουν εναντίον της από βορρά, λέει ο Κύριος.

⁴⁹Όπως η Βαβυλώνα έκανε τους τραυματισμένους τού Ισραήλ να πέσουν, έτσι θα πέσουν και οι τραυματισμένοι ολόκληρης της γης στη Βαβυλώνα.

⁵⁰Εσείς που διαφύγατε τη μάχαιρα, πηγαίνετε, μη στέκεστε· θυμηθείτε από μακρυά τον Κύριο, και η Ιερουσαλήμ ας ανέβει επάνω στην καρδιά σας.

⁵¹Καταντροπιαστήκαμε, επειδή ακούσαμε ονειδισμό· ντροπή κατασκέπασε το πρόσωπό μας· επειδή, ξένοι μπήκαν στο αγιαστήριο του οίκου τού Κυρίου.

⁵²Γι' αυτό, δέστε, έρχονται ημέρες, λέει ο Κύριος, και θα κάνω εκδίκηση επάνω στα γλυπτά της· και σε ολόκληρη τη γη της, οι τραυματισμένοι θα οδύρονται.

⁵³Και αν η Βαβυλώνα ανέβει μέχρι τον ουρανό, και αν οχυρώσει το ύψος τής δύναμής της, θάρθουν από μένα εξολοθρευτές εναντίον της, λέει ο Κύριος.

⁵⁴Φωνή κραυγής έρχεται από τη Βαβυλώνα, και μεγάλος συντριμμός από τη γη των Χαλδαίων·

⁵⁵επειδή, ο Κύριος εξολόθρευσε τη Βαβυλώνα, και αφάνισε απ' αυτή τη μεγάλη φωνή· ενώ τα κύματα εκείνων ηχούν· ο θόρυβος της φωνής τους ακούγεται σαν μέσα από πολλά νερά·

⁵⁶επειδή, ο εξολοθρευτής ήρθε εναντίον της, ενάντια στη Βαβυλώνα, και οι δυνατοί της πιάστηκαν, τα τόξα τους συντρίφτηκαν· επειδή, ο Κύριος ο Θεός των ανταποδόσεων θα κάνει ανταπόδοση, οπωσδήποτε.

⁵⁷Και θα μεθύσω τους ηγεμόνες της, και τους σοφούς της, τους στρατηγούς της, και τους άρχοντές της, και τους δυνατούς της· και θα κοιμηθούν αιώνιον ύπνο, και δεν θα ξυπνήσουν, λέει ο Βασιλιάς, που το όνομά του είναι ο Κύριος των δυνάμεων.

⁵⁸Έτσι λέει ο Κύριος των δυνάμεων: Τα πλατιά τείχη τής Βαβυλώνας θα κατασκαφτούν ολοκληρωτικά, και οι ψηλές πύλες της θα κατακαούν με φωτιά· και όσα κοπίασαν οι λαοί, θα είναι εις μάτην, και όσα μόχθησαν τα έθνη, θα είναι για τη φωτιά.

⁵⁹Ο ΛΟΓΟΣ, που ο προφήτης Ιερεμίας πρόσταξε στον Σεραϊα, τον γιο τού Νηρία, γιου τού Μαασία, όταν πορευόταν στη Βαβυλώνα μαζί με τον Σεδεκία, τον βασιλιά τού Ιούδα, κατά τον τέταρτο χρόνο τής βασιλείας του· και ο Σεραϊας ήταν αρχηγός των κοιτώνων.

⁶⁰Και ο Ιερεμίας έγραψε μέσα σε βιβλίο όλα τα κακά, που επρόκειτο νάρθουν επάνω στη Βαβυλώνα, όλα αυτά τα γραμμένα λόγια ενάντια στη Βαβυλώνα.

⁶¹Και ο Ιερεμίας είπε στον Σεραϊα: Όταν έρθεις στη Βαβυλώνα, και δεις, και διαβάσεις όλα αυτά τα λόγια,

⁶²τότε θα πεις: Κύριε, εσύ μίλησες ενάντια σ' αυτό τον τόπο, για να τον εξολοθρεύσεις, ώστε να μη υπάρχει εκείνος που κατοικεί σ' αυτόν, από άνθρωπον μέχρι κτήνος, αλλά να είναι αιώνια ερήμωση.

⁶³Και αφού τελειώσεις διαβάζοντας αυτό το βιβλίο, θα δέσεις επάνω σ' αυτό μια πέτρα, και θα το ρίξεις στο μέσον τού Ευφράτη·

⁶⁴και θα πεις: Έτσι θα βυθιστεί η Βαβυλώνα, και δεν θα σηκωθεί από τα κακά, που εγώ θα φέρω επάνω της· και οι Βαβυλώνιοι θα εξασθενήσουν. Μέχρις εδώ είναι τα λόγια τού Ιερεμία.