Μιχαίας 1

¹Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟΝ ΜΙΧΑΙΑ, ΤΟΝ ΜΩΡΑΣΘΙΤΗ, ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΙΩΑΘΑΜ, ΤΟΥ ΑΧΑΖ, ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΖΕΚΙΑ, ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΑΔΩΝ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ, ΠΟΥ ΕΙΔΕ, ΓΙΑ ΤΗ ΣΑΜΑΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ.

²Ακούστε, όλοι οι λαοί· πρόσεχε, γη, και το πλήρωμά της· και ας είναι ο Κύριος ο Θεός μάρτυρας σε σας, ο Κύριος, από τον ναό του τον άγιο.

³Επειδή, δέστε, ο Κύριος βγαίνει από τον τόπο του, και θα κατέβει, και θα πατήσει επάνω στα ύψη τής γης.

⁴Και τα βουνά θα διαλυθούν από κάτω του, και οι κοιλάδες θα σχιστούν, σαν κερί μπροστά από τη φωτιά και σαν νερά που κατέρχονται σε έναν κατήφορο.

⁵Εξαιτίας τής ασέβειας του Ιακώβ συμβαίνει όλο αυτό, και εξαιτίας τής αμαρτίας τού οίκου Ισραήλ. Ποια είναι η ασέβεια του Ιακώβ; Όχι η Σαμάρεια; Και ποιοι είναι οι ψηλοί τόποι τού Ιούδα; Όχι η Ιερουσαλήμ;

⁶Γι' αυτό, θα καταστήσω τη Σαμάρεια σε σωρούς από πέτρες χωραφιού, όπου φυτεύεται αμπελώνας· και θα κυλίσω ολότελα τις πέτρες της στην κοιλάδα, και θα ξεσκεπάσω τα θεμέλιά της.

⁷Και όλα τα γλυπτά της θα κατακοπούν, και όλα τα μισθώματά της θα κατακαούν με φωτιά, και θα εξαφανίσω όλα τα είδωλά της· επειδή, τα συγκέντρωσε από μισθό πορνείας, και σε μισθό πορνείας θα επιστραφούν.

⁸Γι' αυτό, θα θρηνήσω και θα ολολύξω, θα πάω ξεντυμένος και γυμνός· θα κάνω θρήνο σαν τα τσακάλια, και πένθος σαν τις στρουθοκαμήλους.

⁹Επειδή, η πληγή της είναι ανίατη, επειδή ήρθε μέχρι τον Ιούδα, έφτασε μέχρι την πύλη τού λαού μου, μέχρι την Ιερουσαλήμ.

¹⁰Μη το αναγγείλετε στη Γαθ, μη πενθήσετε πένθος· στη Βηθ-αφρά κυλίσου στη σκόνη.

¹¹Διάβα, η κάτοικος της Σαφίρ, έχοντας τη ντροπή σου γυμνή· η κάτοικος της Σαναάν ας μη βγει έξω· το πένθος τής Βαιθ-εζήλ από σας θα πάρει την αρχή του.

¹²Επειδή, η κάτοικος της Μαρώθ λυπήθηκε για τα αγαθά της, δεδομένου ότι κατέβηκε κακό από τον Κύριο στην πύλη τής Ιερουσαλήμ.

¹³Κάτοικε της Λαχείς, ζεύξε την άμαξα στο γρήγορο άλογο· εσύ, η αρχή τής αμαρτίας στη θυγατέρα τής Σιών· επειδή, οι ασέβειες του Ισραήλ βρέθηκαν σε σένα.

¹⁴Γι' αυτό, θα δώσεις έγγραφο απελευθέρωσης στη Μορέσεθ-γαθ· τα σπίτια τού Αχζίβ θα ματαιώσουν τις ελπίδες των βασιλιάδων τού Ισραήλ.

¹⁵Επιπλέον, θα φέρω κληρονόμον σε σένα, κάτοικε της Μαρησά· θάρθει μέχρι την Οδολλάμ, τη δόξα τού Ισραήλ.

¹⁶Φαλακρώσου, και κούρεψε το κεφάλι σου για τα τρυφερά παιδιά σου· να πλατύνεις τη φαλακρότητά σου σαν αετός, επειδή από σένα αιχμαλωτίστηκαν.