Ա. ՄՆԱՑՈՐԴԱՑ 14

¹Տիւրոսի Քիրամ թագաւորը Դաւիթին դեսպաններ, եղեւնափայտեր, որմնադիրներ ու հիւսներ ղրկեց, որպէսզի անոր տունը շինեն։

²Այն ատեն Դաւիթ իմացաւ որ Տէրը զինք Իսրայէլի վրայ թագաւոր հաստատեց, վասն զի իր ժողովուրդին՝ Իսրայէլին համար անոր թագաւորութիւնը բարձրացաւ։

³Դաւիթ Երուսաղէմի մէջ ուրիշ կիներ ալ առաւ, Դաւիթ ուրիշ տղաքներ ու աղջիկներ ալ ունեցաւ։

⁴Երուսաղէմի մէջ անոր ծնած տղոցը անունները ասոնք են՝ Սամաա, Սովբաբ, Նաթան,

⁵Սողոմոն, Յեբաար, Եղիսուա,

⁶Եղիփաղէտ, Նոգա, Նափեկ,

⁷Յափիէ, Եղիսամա, Բաղիադա, Եղիփաղէտ։

⁸Փղշտացիները երբ լսեցին Դաւիթին բոլոր Իսրայէլի վրայ թագաւոր օծուիլը, բոլոր Փղշտացիները ոտքի ելան, որպէս զի Դաւիթը փնտռեն. երբ Դաւիթ այս բանը լսեց՝ անոնց դէմ ելաւ։

⁹Փղշտացիները եկան եւ Ռափայիններուն հովիտին մէջ տարածուեցան։

¹⁰Եւ Դաւիթ Աստուծոյ հարցուց ու ըսաւ. «Փղշտացիներուն դէմ ելլե՞մ, զանոնք իմ ձեռքս պիտի մատնե՞ս»։ Տէրը անոր ըսաւ. «Ելի՛ր, զանոնք քու ձեռքդ պիտի մատնեմ»։

¹¹Անոնք Բաաղփասար ելան։ Դաւիթ զանոնք հոն զարկաւ ու ըսաւ. «Աստուած իմ թշնամիներս իմ ձեռքովս պատռեց, ինչպէս ջուրերը թումբերը կը պատռեն»։ Անոր համար այն տեղին անունը Բաաղփարասին կոչեց։

¹²Փղշտացիները հոն թողուցին իրենց աստուածները։ Դաւիթ հրամայեց որ զանոնք կրակով այրեն։

¹³Փղշտացիները նորէն հովիտին մէջ տարածուեցան։

¹⁴Դաւիթ նորէն Աստուծոյ հարցուց եւ Աստուած անոր ըսաւ. «Անոնց ետեւէն մի՛ երթար, հապա անոնց շուրջը պտըտելով՝ թթենիներուն կողմէն անոնց վրայ գնա՛։

¹⁵Երբ թթենիներուն գլուխը քալուածքի ձայն լսես, այն ատեն պատերազմելու ելի՛ր, քանզի Աստուած քու առջեւդ պիտի ելլէ Փղշտացիներուն բանակը զարնելու համար»։

¹⁶Դաւիթ այնպէս ըրաւ՝ ինչպէս Աստուած իրեն հրամայեց ու Գաբաւոնէն մինչեւ Գազեր Փղշտացիներուն բանակը զարկին։

¹⁷Դաւիթին անունը ամէն երկիր տարածուեցաւ։ Տէրը բոլոր ազգերուն վրայ անոր վախը ձգեց։