Ա. ՄՆԱՑՈՐԴԱՑ 17

¹Երբ Դաւիթ իր տանը մէջ բնակեցաւ, Նաթան մարգարէն ըսաւ. «Ահա ես եղեւնափայտէ շինուած տան մէջ կը բնակիմ, բայց Տէրոջը ուխտին տապանակը վրանի տակ է»։

²Նաթան Դաւիթին ըսաւ. «Բոլոր սրտիդ մէջ եղածը ըրէ, քանզի Աստուած քեզի հետ է»։

³Բայց գիշերը Աստուծոյ խօսքը Նաթանին եղաւ՝ ըսելով.

⁴«Գնա՛ իմ ծառայիս Դաւիթին ըսէ. ‘Տէրը այսպէս կ’ըսէ. Իմ բնակելու տունս դուն պիտի չշինես.

⁵Քանզի Իսրայէլը Եգիպտոսէն հանած օրէս մինչեւ այսօր տան մէջ չբնակեցայ, հապա վրանէ վրան ու խորանէ խորան պտըտեցայ։

⁶Բոլոր Իսրայէլին հետ որչափ տեղ որ պտըտեցայ, միթէ բան մը խօսեցա՞յ Իսրայէլին դատաւորներէն մէկուն հետ, որոնց իմ ժողովուրդս հովուելու հրաման տուեր էի ու ըսի՞ թէ՝ ‘Ինչո՞ւ համար ինծի եղեւնափայտէ տուն մը չէք շինէր’։

⁷Եւ հիմա, իմ ծառայիս Դաւիթին այսպէս ըսէ. «Զօրքերու Տէրը այսպէս կ’ըսէ. ‘Ես քեզ փարախէն, ոչխարներուն ետեւէն առի, որպէս զի իմ Իսրայէլ ժողովորդիս առաջնորդ ըլլաս

⁸Եւ ուր որ կ’երթայիր՝ քեզ հետ էի եւ քու առջեւէդ բոլոր թշնամիներդ կոտորեցի ու քու անունդ երկրի վրայ եղող մեծերուն անուանը պէս ըրի։

⁹Իմ ժողովուրդիս Իսրայէլին ալ տեղ մը պիտի որոշեմ ու զանիկա պիտի տնկեմ ու իր տեղը պիտի բնակի եւ ա՛լ պիտի չշարժի եւ անիրաւութեան որդիները առաջուան պէս անգամ մըն ալ պիտի չնեղեն զանիկա։

¹⁰Ինչպէս իմ ժողովուրդիս Իսրայէլի վրայ դատաւորներ դրած օրէս ի վեր եղաւ ու քու ամէն թշնամիներդ պիտի նուաճեմ ու քեզի կ’իմացնեմ թէ Տէրը քեզի տուն պիտի շինէ։

¹¹Ու երբ քու օրերդ լեցուին եւ քու հայրերուդ խառնուիս, քեզմէ ետքը քու սերունդդ, քու որդիներէդ մէկը, պիտի բարձրացնեմ ու անոր թագաւորութիւնը պիտի հաստատեմ։

¹²Անիկա ինծի տուն պիտի շինէ ու անոր աթոռը յաւիտեան պիտի հաստատեմ.

¹³Ես անոր հայր պիտի ըլլամ ու անիկա ինծի որդի պիտի ըլլայ ու իմ ողորմութիւնս անկէ պիտի չվերցնեմ, ինչպէս քեզմէ առաջ եղողէն վերցուցի։

¹⁴Զանիկա յաւիտեան իմ տանս մէջ ու իմ թագաւորութեանս մէջ պիտի հաստատեմ ու անոր աթոռը յաւիտեան հաստատ պիտի ըլլայ’»։

¹⁵Նաթան այս բոլոր խօսքերն ու այս բոլոր տեսիլքը Դաւիթին յայտնեց։

¹⁶Դաւիթ թագաւորը գնաց՝ Տէրոջը առջեւ նստաւ ու ըսաւ. «Ո՛վ Տէր Աստուած, ես ո՞վ եմ ու իմ տունս ի՞նչ է, որ զիս մինչեւ հոս բերիր։

¹⁷Սակայն ասիկա քու աչքերուդ պզտիկ երեւցաւ, ո՛վ Աստուած ու քու ծառայիդ տանը վրայով հեռաւոր ժամանակի համար խօսեցար ու ինծի, ո՛վ Տէր, Աստուած, բարձր աստիճանի մարդու պէս նայեցար

¹⁸Ծառայիդ տրուած փառքին համար՝ Դաւիթ աւելի ի՞նչ կրնայ խօսիլ։ Դուն քու ծառադ կը ճանչնաս։

¹⁹Ո՛վ Տէր, քու ծառայիդ սիրոյն համար ու քու սրտիդ ուզածին պէս այս բոլոր մեծ բաները ըրիր, որպէս զի այս բոլոր մեծ բաները գիտցնես։

²⁰Ո՛վ Տէր, քեզի պէս ուրիշ մէկը չկայ ու քեզմէ զատ Աստուած չկայ՝ մեր ականջներով բոլոր լսածներնուս համեմատ։

²¹Երկրի վրայ ո՞ր ազգը քու ժողովուրդիդ Իսրայէլին պէս է, որուն համար նոյն ինքն Աստուած եկաւ զանիկա փրկելու, իրեն ժողովուրդ ընելու, որ Եգիպտոսէն ազատած ժողովուրդիդ առջեւէն ազգեր վռնտելով՝ քեզի մեծ ու երեւելի անուն ստացար։

²²Եւ քու ժողովուրդդ՝ Իսրայէլը՝ յաւիտեան քեզի ժողովուրդ ըրիր ու դուն, ո՛վ Տէր, անոնց Աստուած եղար։

²³Եւ հիմա, ո՛վ Տէր, քու ծառայիդ ու անոր տանը համար ըսած խօսքդ թող յաւիտեան հաստատուի ու ըսածիդ պէս ըրէ.

²⁴Թող հաստատուի ու քու անունդ յաւիտեան մեծ ճանչցուի ու ըսեն թէ՝ ‘Զօրութիւններու Տէրը Իսրայէլի Աստուածն է, Աստուած Իսրայէլի’ ու քու ծառայիդ Դաւիթին տունը քու առջեւդ հաստատ մնայ։

²⁵Քանզի դուն, ո՛վ Աստուած իմ, քու ծառայիդ յայտնեցիր, որ անոր տուն պիտի շինես, անոր համար քու ծառադ իր սրտին մէջ համարձակութիւն գտաւ քու առջեւդ այս աղօթքը ընելու։

²⁶Եւ հիմա, ո՛վ Տէր, այն Աստուածը դուն ես ու քու ծառայիդ այս աղէկութիւնը խոստացար։

²⁷Եւ հիմա կամք ըրէ՝ ՝ քու ծառայիդ տունը օրհնելու, որպէս զի յաւիտեան քու առջեւդ ըլլայ. քանզի դուն օրհնեցիր, ո՛վ Տէր ու յաւիտեան օրհնեալ է»։