Ա. ՄՆԱՑՈՐԴԱՑ 29

¹Դաւիթ թագաւորը բոլոր ժողովուրդին ըսաւ. «Իմ որդիս Սողոմոնը, որ Աստուած ընտրեց, փափուկ տղայ մըն է, բայց գործը մեծ է. քանզի այս պալատը մարդու համար չէ, հապա Տէր Աստուծոյ համար է։

²Ուստի ես իմ բոլոր կարողութիւնովս իմ Աստուծոյս տանը համար՝ ոսկիէ բաներուն համար՝ ոսկի ու արծաթեղէններուն համար՝ արծաթ եւ պղնձեղէններուն համար՝ պղինձ ու երկաթեղէններուն համար՝ երկաթ ու փայտեղէններուն համար՝ փայտ ու եղնգնաքարեր, գամելու քարեր ու զարդի համար գոյնզգոյն քարեր եւ ամէն տեսակ պատուական քարեր ու մարմարիոն քարեր առատօրէն պատրաստեցի։

³Նաեւ իմ Աստուծոյս տանը վրայ մեծ սէր ունենալուս համար՝ սրբարանին տանը համար ամէն պատրաստած բաներէս զատ՝ իմ յատուկ գանձիս մէջ եղած ոսկին ու արծաթն ալ իմ Աստուծոյս տանը համար տուի։

⁴Ոփիրի ոսկիէն՝ երեք հազար տաղանդ ոսկի ու եօթը հազար տաղանդ մաքուր արծաթ՝ որպէս զի անոնցմով տան որմերը պատեն.

⁵Ոսկիէ առարկաներուն համար ոսկի ու արծաթեղէններուն համար՝ արծաթ ու արուեստագէտներու ամէն տեսակ գործի համար հարկաւոր եղածը տուի եւ այսօր ձեզմէ ո՞վ կամաւոր կերպով Տէրոջը ընծայ կու տայ»։

⁶Այն ատեն տոհմերուն ու Իսրայէլի ցեղերուն իշխանները եւ հազարապետներն ու հարիւրապետները եւ թագաւորին գործին վերակացուները յօժար կամքով ընծայ բերին։

⁷Աստուծոյ տանը գործին համար հինգ հազար տաղանդ եւ տասը հազար ոսկի դրամ ու տասը հազար տաղանդ արծաթ եւ տասնըութը հազար տաղանդ պղինձ ու հարիւր հազար տաղանդ երկաթ տուին։

⁸Որուն քով որ քարեր գտնուեցան, Գերսոնացի Յեքիէլին ձեռքով Տէրոջը տանը գանձին ընծայեցին։

⁹Ժողովուրդը մատուցուած կամաւոր ընծաներուն համար ուրախացան, քանզի կամաւոր ընծան բոլոր սրտով մատուցանեցին Տէրոջը։ Ասոր համար Դաւիթ թագաւորն ալ խիստ շատ ուրախացաւ։

¹⁰Դաւիթ բոլոր ժողովուրդին աչքին առջեւ Տէրը օրհնեց ու ըսաւ. «Ո՛վ Տէր, մեր հօրը Իսրայէլին Աստուածը, յաւիտեանս յաւիտենից օրհնեալ ես։

¹¹Ո՛վ Տէր, մեծութիւնը, զօրութիւնը, փառքը, պայծառութիւնն ու վայելչութիւնը քուկդ են. քանզի բոլոր երկնքի ու երկրի վրայ եղածը քուկդ է։ Ո՛վ Տէր, թագաւորութիւնը քուկդ է ու դուն իբրեւ գլուխ ամենէն բարձրացեալն ես։

¹²Եւ հարստութիւնն ու փառքը քեզմէ են ու ամենուն իշխանը դուն ես եւ զօրութիւնն ու կարողութիւնը քու ձեռքիդ մէջ են եւ մէկը մեծցնելն ու ուժովցնելը քու ձեռքդ է։

¹³Եւ հիմա, ո՛վ մեր Աստուածը, քեզի գոհութիւն կու տանք ու քու փառաւորեալ անունդ կ’օրհնենք։

¹⁴Բայց ես ո՞վ եմ ու իմ ժողովուրդս ո՞վ է, որ այսպէս կամաւոր ընծայ տալու կարող ըլլանք, քանզի ամէն բան քեզմէ է ու քուկիններէդ քեզի տուինք։

¹⁵Վասն զի մենք քու առջեւդ մեր բոլոր հայրերուն պէս օտարականներ ու պանդուխտներ ենք. երկրի վրայ մեր օրերը շուքի պէս են ու մնայուն բան՝ ՝ մը չկայ։

¹⁶Ո՛վ Տէր, Աստուած մեր, քեզի՝ քու սուրբ անուանդ շինուելու տանը համար այս մեր պատրաստած բաներուն բոլոր առատութիւնը քու ձեռքէդ է ու ամէնքն ալ քուկդ են

¹⁷Եւ գիտեմ, ո՛վ Աստուած իմ, որ դուն սրտերը կը փորձես եւ ուղղութիւնը կը սիրես։ Ասոնց ամէնքը ես ուղիղ սրտով ու յօժար կամքով ընծայ ը��ի ու հիմա ուրախութեամբ տեսայ թէ հոս գտնուած ժողովուրդդ քեզի կամաւոր ընծայ կը մատուցանեն։

¹⁸Ով մեր հայրերուն՝ Աբրահամին, Իսահակին ու Իսրայէլին Տէր Աստուածը, ասիկա յաւիտեան քու ժողովուրդիդ սրտին խորհուրդներուն մէջ պահէ ու անոնց սիրտը քեզի ուղղէ։

¹⁹Եւ իմ որդիիս Սողոմոնին կատարեալ սիրտ տուր, որպէս զի քու պատուիրանքներդ, վկայութիւններդ ու կանոններդ պահէ եւ ամէնքը գործադրէ ու շինէ այն պալատը, որուն համար պատրաստութիւն տեսեր եմ»։

²⁰Եւ Դաւիթ բոլոր ժողովուրդին ըսաւ. «Հիմա ձեր Տէր Աստուածը օրհնեցէ՛ք»։ Բոլոր ժողովուրդը իրենց հայրերուն Տէր Աստուածը օրհնեցին եւ ծռելով՝ Տէրոջը ու թագաւորին երկրպագութիւն ըրին։

²¹Հետեւեալ օրը զոհեր ու ողջակէզներ մատուցանեցին Տէրոջը։ Հազար զուարակ, հազար խոյ, հազար գառ՝ անոնց ըմպելի նուէրներովը ու բոլոր Իսրայէլի համար շատ զոհեր մատուցանեցին։

²²Այն օրը Տէրոջը առջեւ մեծ ուրախութիւնով կերան, խմեցին ու Դաւիթին որդին Սողոմոնը նորէն թագաւոր հռչակեցին։ Զանիկա Տէրոջը համար՝ թագաւոր ու Սադովկը քահանայ օծեցին։

²³Եւ Սողոմոն իր հօրը Դաւիթին տեղը Տէրոջը աթոռին վրայ իբր թագաւոր նստաւ ու յաջողութիւն գտաւ եւ բոլոր Իսրայէլ անոր հնազանդեցաւ։

²⁴Ու բոլոր իշխաններն ու զօրապետները եւ Դաւիթ թագաւորին բոլոր որդիներն ալ Սողոմոն թագաւորին հնազանդեցան։

²⁵Տէրը բոլոր Իսրայէլին առջեւ Սողոմոնը խիստ մեծցուց եւ անոր այնպէս թագաւորական փառք մը տուաւ, որ անկէ առաջ Իսրայէլի ոեւէ թագաւորի եղած չէր։

²⁶Այսպէս Յեսսէին որդին Դաւիթ բոլոր Իսրայէլի վրայ թագաւորութիւն ըրաւ։

²⁷Անիկա Իսրայէլի վրայ քառասուն տարի թագաւորեց։ Քեբրոնի մէջ՝ եօթը տարի ու Երուսաղէմի մէջ՝ երեսունըերեք տարի թագաւորեց։

²⁸Բարի ծերութեամբ մեռաւ, կեանքէն, մեծութենէն ու փառքէն իր բաղձանքը առած եւ անոր տեղ իր որդին Սողոմոն թագաւոր եղաւ։

²⁹Դաւիթ թագաւորին առաջին ու վերջին գործերը Սամուէլ տեսանողին գրքին մէջ ու Նաթան մարգարէին գրքին մէջ եւ Գադ տեսանողին գրքին մէջ գրուած են։

³⁰Նաեւ անոր բոլոր գործերն ու քաջութիւնը՝ թէ՛ Իսրայէլի եւ թէ՛ ուրիշ երկիրներուն վրայ թագաւորած ատեն՝ պատահած դիպուածները։