ՅԱԿՈԲՈՒ 4

¹Ուրկէ՞ են պատերազմները եւ ուրկէ՞ կռիւները ձեր մէջ։ Չէ՞ որ ձեր ցանկութիւններէն, որոնք ձեր անդամներուն մէջ կը պատերազմին։

²Կը ցանկաք ու չունիք, կը սպաննէք ու կը նախանձիք եւ չէ՛ք կրնար ձեր ուզածին հասնիլ։ Կը պատերազմիք ու կը կռուիք, բայց չունիք, վասն զի չէ՛ք խնդրեր.

³Կը խնդրէք ու չէ՛ք առներ, վասն զի չարաչար կը խնդրէք՝ որպէս զի ձեր ցանկութիւններուն բանեցնէք։

⁴Շնա՛ցողներ, չէ՞ք գիտեր թէ այս աշխարհին սէրը Աստուծոյ դէմ թշնամութիւն է. ուստի ով որ կ’ուզէ աշխարհին բարեկամ ըլլալ, ինքզինք Աստուծոյ թշնամի կ’ընէ։

⁵Կամ թէ կը կարծէք որ գիրքը պարա՞պ տեղ կ’ըսէ թէ Նախանձի կը փափաքի մեր մէջ բնակող հոգին՝ ՝։

⁶Սակայն աւելի շնորհք կու տայ. անոր համար կ’ըսէ. «Աստուած ամբարտաւաններուն հակառակ կը կենայ, բայց խոնարհներուն շնորհք կու տայ»։

⁷Ուստի հնազանդեցէ՛ք Աստուծոյ։ Սատանային հակառա՛կ կեցէք եւ անիկա ձեզմէ պիտի փախչի։

⁸Աստուծոյ մօտեցէ՛ք ու անիկա ձեզի պիտի մօտենայ։ Սրբեցէ՛ք ձեռքերնիդ, մե՛ղաւորներ եւ մաքրեցէք սրտերնիդ, ե՛րկմիտներ,

⁹Տառապանք քաշեցէ՛ք, սուգ ըրէ՛ք ու լացէ՛ք. ձեր ծիծաղը սուգի դառնայ ու ձեր ուրախութիւնը՝ տրտմութեան։

¹⁰Տէրոջը առջեւ խոնարհեցէ՛ք ու ան ձեզ պիտի բարձրացնէ։

¹¹Մէկզմէկ մի՛ բամբասէք. ան որ իր եղբայրը կը բամբասէ կամ իր եղբայրը կը դատէ, օրէնքը կը բամբասէ եւ օրէնքը կը դատէ։ Եթէ օրէնքը դատես, ա՛լ դուն օրէնքը կատարող չես, հապա դատաւոր։

¹²Միայն մէկ Օրէնսդիր [ու Դատաւոր] կայ, որ կարող է փրկել եւ կորսնցնել։ Դուն ո՞վ ես որ ուրիշը կը դատես։

¹³Հիմա մտի՛կ ըրէք դուք, որ կ’ըսէք. «Այսօր կամ վաղը երթանք այս անուն քաղաքը ու հոն տարի մը կենանք եւ առուտուր ընենք ու վաստկինք».

¹⁴(Դուք ոչինչ գիտէք վաղուան մասին.

¹⁵Քանզի ի՞նչ է ձեր կեանքը. յիրաւի շոգի մըն է, որ քիչ մը ատեն կ’երեւնայ ու ետքը կ’ոչնչանայ.) անոր տեղ ըսելու էք. «Եթէ Տէրը կամենայ ու ապրինք, այս կամ այն բանը ընենք»։

¹⁶Բայց հիմա ձեր ամբարտաւանութիւնովը կը պարծենաք։ Բոլոր պարծանքները չարութիւն են։

¹⁷Ուստի ով որ բարին ընելը գիտնայ ու չընէ, ան մեղք է անոր։