ՅՈԲԱՅ 5

¹«Հիմա աղաղակէ՛։ Քեզի պատասխան տուող մը կա՞յ արդեօք Ու սուրբերէն որո՞ւն պիտի դարձնես քու երեսդ։

²Ստոյգ է, որ բարկութիւնը յիմարը կը սպաննէ Ու նախանձը անմիտը կը մեռցնէ։

³Ես յիմարին արմատանալը տեսայ, Բայց շուտով անոր բնակութիւնը անիծեցի։

⁴Անոր որդիները ապահովութենէ հեռու են. Անոնք դրանը մէջ կը կոխկռտուին Եւ ազատող մը չի գտնուիր։

⁵Անօթի եղողը կ’ուտէ անոր հունձքը Ու զանիկա փուշերու մէջէն կը յափշտակէ Ու աւարառուն կը կլլէ անոնց ստացուածքը։

⁶Թէեւ չարիքը հողէն չ’ելլեր Ու թշուառութիւնը գետնէն չի բուսնիր.

⁷Բայց մարդը թշուառութեան համար կը ծնանի, Ինչպէս կրակի կայծերը՝ ՝ վեր կը թռչին։

⁸Իսկ ես Աստուծոյ պիտի դիմէի, Իմ գործս Աստուծոյ պիտի յանձնէի,

⁹Որ այնպիսի մեծ ու անքննելի բաներ կ’ընէ, Անհամար սքանչելիքներ կ’ընէ, որոնք կարելի չէ համրել։

¹⁰Անիկա երկրի վրայ անձրեւ կու տայ Ու դաշտերուն վրայ ջուրեր կը ղրկէ։

¹¹Նաեւ ցածերը կը բարձրացնէ Ու սգաւորները ապահովութեան կը հասցնէ։

¹²Անիկա խորամանկներուն խորհուրդները կը ցրուէ, Որպէս զի ձեռքերնին կարող չըլլան իրենց գործերը գլուխ հանել։

¹³Իմաստունները իրենց խորամանկութեանը մէջ կը բռնէ Ու նենգաւորներուն խորհուրդը շուտով կը խափանէ։

¹⁴Ցորեկը մութի կը բռնուին Ու կէսօրին գիշերուան պէս խարխափելով կը քալեն։

¹⁵Բայց աղքատը սուրէն, անոնց բերնէն Ու հզօրին ձեռքէն կ’ազատէ։

¹⁶Այսպէս աղքատը յոյս կ’ունենայ, Իսկ անօրէնը իր բերանը կը գոցէ։

¹⁷Ահա երանելի է այն մարդը, որ Աստուած կը խրատէ։ Ուրեմն Ամենակարողին յանդիմանութիւնը մի՛ անարգեր.

¹⁸Վասն զի ինք կը վիրաւորէ ու կը փաթթէ. Կը զարնէ ու իր ձեռքերը կը բժշկեն։

¹⁹Վեց նեղութիւններէ քեզ պիտի ազատէ Ու եօթներորդին՝ քեզի չարիք պիտի չդպչի։

²⁰Սովի ժամանակ քեզ մահուանէ պիտի ազատէ Ու պատերազմին մէջ՝ սուրին ձեռքէն

²¹Լեզուի խարազանէն ապահով պիտի ըլլաս, Երբ կործանումը գայ անկէ պիտի չվախնաս.

²²Կործանումին ու սովին վրայ պիտի ծիծաղիս Ու երկրի գազաններէն պիտի չվախնաս։

²³Քանզի դաշտի քարերուն հետ դաշինք պիտի կնքես Ու դաշտի գազանները քեզի հետ խաղաղութեամբ պիտի վարուին։

²⁴Ու պիտի գիտնաս թէ վրանիդ մէջ յաջողութիւն կայ Եւ քու բնակարանէդ բա՛ն մը պակաս պիտի չգտնես՝ ՝։

²⁵Եւ պիտի գիտնաս թէ քու զաւակներդ շատուոր են Ու քու սերունդդ երկրի խոտերուն պէս պիտի ըլլան։

²⁶Աղէկ մը ծերացած՝ գերեզմանը պիտի մտնես, Ցորենի խուրձերուն պէս՝ որոնք ժամանակին կը դիզուին։

²⁷Ահա մենք այս բանը քննեցինք։ Շիտակ է. Մտիկ ըրէ՛ անոր ու քու օգտիդ ��ամար ճանչցիր զանիկա»։