ՄԻՔԻԱՅ 2

¹Վա՜յ անոնց, որ անօրէնութիւն կը խորհին Ու իրենց անկողիններուն մէջ չարութիւն կը մտածեն Եւ առաւօտեան լոյսին ատենը զանոնք կը գործադրեն, Քանզի իրենց ձեռքերուն մէջ ոյժ կայ։

²Անոնք ագարակներու կը ցանկան ու զանոնք կը յափշտակեն, Տուներու՝ զանոնք կ’առնեն։ Մարդուն՝ իր տանը, Մարդուն ու իր ժառանգութեանը զրկանք կ’ընեն։

³Անոր համար Տէրը այսպէս կ’ըսէ. «Ահա ես ձեր ազգին համար չարիք կը խորհիմ, Ուրկէ պիտի չկրնաք ձեր պարանոցը հանել Ու պիտի չկրնաք հպարտութեամբ քալել, Վասն զի ժամանակը չար է։

⁴Այն օրը ձեր վրայ առակ պիտի շինեն Ու դառն ողբով պիտի ողբան ու ըսեն. ‘Բոլորովին յափշտակուեցանք. Իմ ժողովուրդիս բաժինը փոխեց, Զանիկա ի՜նչպէս ինծմէ վերցուց. Մեր ագարակները ետ տալու տեղ՝ բաժնեց’»։

⁵Անոր համար Տէրոջը ժողովին մէջ Վիճակով լար քաշող մը պիտի չունենաս։

⁶Մարգարէութիւն ընողներուն՝ «Մարգարէութիւն մի՛ ընէք», կ’ըսեն. «Անոնց մարգարէութիւն պիտի չընեն, քանզի նախատինքը պիտի չվերնայ»։

⁷Ո՛վ Յակոբի տուն, միթէ Տէրոջը հոգին կարճցա՞ւ, Անոր գործերը ասո՞նք են. Միթէ իմ խօսքերս ուղղութեամբ քալողին աղէկ չե՞ն։

⁸Իմ ժողովուրդս շատոնց ոտքի ելաւ թշնամի ըլլալու համար։ Ապահովութեամբ անցնողներէն, պատերազմի դարձողներէն Հանդերձներուն վրայէն պատմուճանը կը կողոպտէք։

⁹Իմ ժողովուրդիս կիները իրենց զուարճալի տուներէն կը վռնտէք, Անոնց տղաքներէն իմ փառքս կ’առնէք յաւիտեան։

¹⁰Ելէ՛ք ու գացէ՛ք, Քանզի ասիկա հանգստութեան տեղ չէ։ Պիղծ ըլլալուն պատճառով Մեծ կործանումով բնաջինջ պիտի ըլլայ։

¹¹Եթէ մարդ մը հովի եւ ունայնութեան ետեւէ երթայ Ու ստութիւն խօսի՝ ըսելով՝ «Գինիի ու օղիի համար քեզի մարգարէութիւն ընեմ», Անիկա պիտի ըլլայ այս ժողովուրդին մարգարէն։

¹²Ո՜վ Յակոբ, ամէնքդ անշուշտ պիտի հաւաքեմ, Իսրայէլի մնացորդը պիտի հաւաքեմ, Բօսրայի ոչխարներուն պէս, Իրենց փարախին մէջ եղող հօտերուն պէս, մէկտեղ պիտի բերեմ։ Մարդոց բազմութեանը համար աղմուկ պիտի ըլլայ։

¹³Խրամատ բացողը անոնց առջեւ ելաւ։ Անոնք խրամատ բացին ու դռնէն անցան եւ անկէ ելան։ Անոնց թագաւորը անոնց առջեւ անցաւ։ Տէրը՝ իբրեւ անոնց գլուխը՝ առջեւէն կ’երթար։