ԱՌԱԿԱՑ 9

¹Իմաստութիւնը իր տունը շինեց Ու իր եօթը սիւները կանգնեցուց,

²Իր անասունները մորթեց, իր գինին խառնեց Ու իր սեղանը պատրաստեց։

³Անիկա իր աղախինները ղրկեց, Որ քաղաքին բարձր տեղերը կանչեն.

⁴«Ով որ պարզամիտ է, թող հոս գայ»։ Ու պակասամիտ եղողին ըսեն.

⁵«Եկէ՛ք, իմ հացէս կերէ՛ք Ու խառնած գինիէս խմեցէ՛ք։

⁶Յիմարութիւնը թողուցէ՛ք, որպէս զի ապրիք Ու խոհեմութեան ճամբուն մէջ քալեցէ՛ք»։

⁷Ծաղրողը յանդիմանողը՝ իրեն անարգանք Ու ամբարիշտը խրատողը իրեն արատ կը վաստկի։

⁸Ծաղրողը մի՛ յանդիմաներ, որ չըլլայ թէ քեզի թշնամի ըլլայ։ Իմաստունը յանդիմանէ՛ ու քեզ պիտի սիրէ։

⁹Իմաստունին խրատ տո՛ւր եւ աւելի իմաստուն պիտի ըլլայ։ Արդար մարդուն սորվեցուր ու իր իմաստութիւնը պիտի աւելցնէ։

¹⁰Իմաստութեան սկիզբը Տէրոջը վախն է Ու ամենասուրբին գիտութիւնը հանճար է։

¹¹Վասն զի քու օրերդ ինծմով պիտի շատնան Եւ քու կեանքիդ տարիները պիտի աւելնան։

¹²Եթէ իմաստուն ես, քեզի համար իմաստուն ես Ու եթէ կը ծաղրես, անոր պատիժը միայն դուն պիտի կրես։

¹³Անզգամ կինը աղաղակող կ’ըլլայ, Անիկա անմիտ է ու բան չի գիտեր։

¹⁴Քաղաքին բարձր տեղերը, Իր տանը դուռը աթոռի վրայ կը նստի,

¹⁵Որպէս զի իրենց ճամբան շիտակ գացող Անցորդները կանչէ։

¹⁶«Ո՛վ որ պարզամիտ է, թող հոս գայ» Ու պակասամիտ եղողին կ’ըսէ.

¹⁷«Գողցուած ջուրերը անոյշ են Եւ գաղտնի կերուած հացը համով կ’ըլլայ»։

¹⁸Բայց անիկա չի գիտեր թէ այն տեղը մեռելներ կան Ու անոր հրաւիրած մարդիկը դժոխքին անդունդներուն մէջ են։