ՍԱՂՄՈՍ 7

¹Ո՛վ իմ Տէր Աստուածս, քեզի կը յուսամ, Փրկէ զիս իմ բոլոր հալածիչներէս ու ազատէ զիս.

²Չըլլայ որ առիւծի պէս իմ անձս գիշատէ Ու պատառէ եւ ազատող մը չըլլայ։

³Ո՛վ իմ Տէր Աստուածս, եթէ այս բանը ըրի, Կամ եթէ իմ ձեռքերուս մէջ անօրէնութիւն կայ,

⁴Եթէ բարեկամիս չարութիւն ը��ի Ու կողոպտեցի զանիկա՝ որ առանց պատճառի իմ թշնամիս էր,

⁵Թող թշնամին հալածէ իմ անձս ու հասնի անոր Ու երկրի վրայ կոխկռտէ իմ կեանքս, Եւ իմ փառքս հողի վրայ բնակեցնէ։ (Սէլա։)

⁶Ելի՛ր, ո՛վ Տէր, քու բարկութիւնովդ, Իմ թշնամիներուս կատաղութիւններուն դէմ բարձր եղիր, Արթնցի՛ր, ո՛վ Աստուած, դուն սահմանած ես դատաստան մը։

⁷Եւ ժողովուրդներուն ժողովը քու չորս կողմդ պիտի պատէ. Անոնց վրայ բարձրացիր։

⁸Տէրը պիտի դատէ ժողովուրդները. Ո՛վ Տէր, իմ դատաստանս տես, Իմ ունեցած անարատութեանս ու անմեղութեանս նայելով։

⁹Ամբարիշտներուն չարութիւնը թող հատնի։ Բայց դուն արդարը հաստատէ. Վասն զի դուն, ո՛վ արդար Աստուած, կը քննես սրտերը ու երիկամունքները։

¹⁰Իմ պաշտպանութիւնս Աստուծմէ է. Որ կ’ապրեցնէ սրտով ուղիղները։

¹¹Աստուած արդար դատաւոր է Ու Աստուած մեղաւորին ամէն օր բարկացած է.

¹²Եթէ անիկա չդառնայ, իր սուրը պիտի սրէ. Աղեղը լարեր ու պատրաստեր է։

¹³Ու մահու գործիքները անոր համար պատրաստեր է, Իր նետերը հալածիչներուն համար՝ ՝ շիներ է։

¹⁴Ահա անօրէնութեան երկունքը բռնեց զանիկա. Չարութիւն յղացաւ ու ստութիւն ծնաւ։

¹⁵Հոր փորեց ու խորունկցուց, Բայց իր շինած փոսին մէջ ի՛նք պիտի իյնայ.

¹⁶Անոր չարութիւնը իր գլուխը պիտի դառնայ Ու անոր բռնութիւնը իր գագաթին վրայ պիտի իջնէ։

¹⁷Գոհութիւն պիտի մատուցանեմ Տէրոջը իր արդարութեանը համար Սաղմոս պիտի երգեմ Բարձրեալ Տէրոջը անուանը։