ՍԱՂՄՈՍ 88

¹Ո՛վ Տէր իմ փրկութեանս Աստուածը, Ցորեկը կ’աղաղակեմ ու գիշերը քու առջեւդ եմ։

²Իմ աղօթքս թող քու առջեւդ ելլէ։ Խոնարհեցո՛ւր քու ականջդ իմ աղաղակիս։

³Վասն զի իմ անձս չարիքներով լեցուեցաւ Ու իմ կեանքս գերեզմանին մօտեցաւ։

⁴Գուբը իջնողներուն հետ սեպուեցայ. Ոյժ չունեցող մարդու մը պէս եղայ։

⁵Մեռելներու մէջ ինկած եմ Գերեզմանի մէջ պառկող սպաննուածներու պէս, Որոնք ա՛լ չես յիշեր Ու քու ձեռքէդ մերժուած են։

⁶Դուն զիս ամենէն խորունկ գուբին մէջ դրիր, Խաւար ու խոր անդունդներու մէջ։

⁷Քու տրտմութիւնդ ճնշեց իմ վրաս Եւ քու բոլոր ալիքներովդ զիս չարչարեցիր։ (Սէլա։)

⁸Իմ ճանչուորներս ինծմէ հեռացուցիր, Զիս գարշելի ըրիր անոնց առջեւ. Գոցուեցայ ու դուրս չեմ ելլեր։

⁹Տառապանքէն աչքերս վատացան. Ամէն օր քեզի աղաղակեցի, ո՛վ Տէր, Ձեռքերս քեզի երկնցուցի։

¹⁰Միթէ մեռելներո՞ւն հրաշք պիտի ընես. Միթէ մեռածնե՞րը պիտի ելլեն ու քեզ գովեն։ (Սէլա։)

¹¹Միթէ կը պատմուի՞ քու ողորմութիւնդ գերեզմանին մէջ Ու քու ճշմարտութիւնդ՝ կորստեան մէջ։

¹²Միթէ կը ճանչցուի՞ն քու հրաշքներդ խաւարին մէջ Ու քու արդարութիւնդ՝ մոռացման երկրին մէջ։

¹³Բայց ես, ո՛վ Տէր, քեզի աղաղակեցի Ու իմ աղօթքս առտուն քու առջեւդ պիտի ելլէ։

¹⁴Ո՛վ Տէր, ինչո՞ւ իմ անձս կը մերժես Ու քու երեսդ կը ծածկես ինծմէ։

¹⁵Ես խեղճ եմ ու մանկութենէս ի վեր մեռնելու վրայ եմ։ Քու ահերդ քաշեցի ու խռովեցայ։

¹⁶Քու սրտմտութիւնդ իմ վրաս իջաւ Եւ քու զարհուրանքներդ զիս կորսնցուցին։

¹⁷Ամէն օր ջուրի պէս զիս պատեցին, Միասին չորս կողմս առին։

¹⁸Հեռացուցիր ինծմէ սիրելին ու բարեկամը, Իմ ճանչուորներս խաւարի մէջ են։