Jóhannesarguðspjall 2

¹Á þriðja degi var brúðkaup í Kana í Galíleu. Móðir Jesú var þar.

²Jesú var og boðið til brúðkaupsins og lærisveinum hans.

³En er vín þraut segir móðir Jesú við hann: "Þeir hafa ekki vín."

⁴Jesús svarar: "Hvað varðar það mig og þig, kona? Minn tími er ekki enn kominn."

⁵Móðir hans sagði þá við þjónana: "Gjörið það, sem hann kann að segja yður."

⁶Nú voru þar sex vatnsker úr steini samkvæmt reglum Gyðinga um hreinsun, og tók hvert þeirra tvo mæla eða þrjá.

⁷Jesús segir við þá: "Fyllið kerin vatni." Þeir fylltu þau á barma.

⁸Síðan segir hann: "Ausið nú af og færið veislustjóra." Þeir gjörðu svo.

⁹Veislustjóri bragðaði vatnið, sem var orðið vín, og vissi ekki, hvaðan það var, en þjónarnir, sem vatnið höfðu ausið, vissu það. Þá kallaði veislustjóri á brúðgumann

¹⁰og sagði: "Allir menn bera fyrst fram góða vínið og síðan hið lakara, er menn gjörast ölvaðir. Þú hefur geymt góða vínið þar til nú."

¹¹Þetta fyrsta tákn sitt gjörði Jesús í Kana í Galíleu og opinberaði dýrð sína, og lærisveinar hans trúðu á hann.

¹²Eftir þetta fór hann ofan til Kapernaum ásamt móður sinni, bræðrum og lærisveinum. Þar voru þau nokkra daga.

¹³Nú fóru páskar Gyðinga í hönd, og Jesús hélt upp til Jerúsalem.

¹⁴Þar sá hann í helgidóminum þá, er seldu naut, sauði og dúfur, og víxlarana, sem sátu þar.

¹⁵Þá gjörði hann sér svipu úr köðlum og rak alla út úr helgidóminum, líka sauðina og nautin. Hann steypti niður peningum víxlaranna og hratt um borðum þeirra,

¹⁶og við dúfnasalana sagði hann: "Burt með þetta héðan. Gjörið ekki hús föður míns að sölubúð."

¹⁷Lærisveinum hans kom í hug, að ritað er: "Vandlæting vegna húss þíns mun tæra mig upp."

¹⁸Gyðingar sögðu þá við hann: "Hvaða tákn getur þú sýnt oss um það, að þú megir gjöra þetta?"

¹⁹Jesús svaraði þeim: "Brjótið þetta musteri, og ég skal reisa það á þrem dögum."

²⁰Þá sögðu Gyðingar: "Þetta musteri hefur verið fjörutíu og sex ár í smíðum, og þú ætlar að reisa það á þrem dögum!"

²¹En hann var að tala um musteri líkama síns.

²²Þegar hann var risinn upp frá dauðum, minntust lærisveinar hans, að hann hafði sagt þetta, og trúðu ritningunni og orðinu, sem Jesús hafði talað.

²³Meðan hann var í Jerúsalem á páskahátíðinni, fóru margir að trúa á nafn hans, því þeir sáu þau tákn, sem hann gjörði.

²⁴En Jesús gaf þeim ekki trúnað sinn, því hann þekkti alla.

²⁵Hann þurfti þess ekki, að neinn bæri öðrum manni vitni; hann vissi sjálfur, hvað í manni býr.