Orðskviðirnir 3

¹Son minn, gleym eigi kenning minni, og hjarta þitt varðveiti boðorð mín,

²því að langa lífdaga og farsæl ár og velgengni munu þau veita þér í ríkum mæli.

³Kærleiki og trúfesti munu aldrei yfirgefa þig. Bind þau um háls þér, rita þau á spjald hjarta þíns,

⁴þá munt þú ávinna þér hylli og fögur hyggindi, bæði í augum Guðs og manna.

⁵Treystu Drottni af öllu hjarta, en reiddu þig ekki á eigið hyggjuvit.

⁶Mundu til hans á öllum þínum vegum, þá mun hann gjöra stigu þína slétta.

⁷Þú skalt ekki þykjast vitur, óttast Drottin og forðast illt,

⁸það mun verða heilnæmt fyrir líkama þinn og hressandi fyrir bein þín.

⁹Tigna Drottin með eigum þínum og með frumgróða allrar uppskeru þinnar,

¹⁰þá munu hlöður þínar verða nægtafullar og vínberjalögurinn flóa út af vínlagarþróm þínum.

¹¹Son minn, lítilsvirð eigi ögun Drottins og lát þér eigi gremjast umvöndun hans,

¹²því að Drottinn agar þann, sem hann elskar, og lætur þann son kenna til, sem hann hefir mætur á.

¹³Sæll er sá maður, sem öðlast hefir speki, sá maður, sem hyggindi hlotnast.

¹⁴Því að betra er að afla sér hennar en að afla silfurs, og arðurinn af henni ágætari en gull.

¹⁵Hún er dýrmætari en perlur, og allir dýrgripir þínir jafnast ekki á við hana.

¹⁶Langir lífdagar eru í hægri hendi hennar, auður og mannvirðingar í vinstri hendi hennar.

¹⁷Vegir hennar eru yndislegir vegir og allar götur hennar velgengni.

¹⁸Hún er lífstré þeim, sem grípa hana, og sæll er hver sá, er heldur fast í hana.

¹⁹Drottinn grundvallaði jörðina með visku, festi himininn af hyggjuviti.

²⁰Fyrir þekking hans mynduðust hafdjúpin og drýpur döggin úr skýjunum.

²¹Son minn, varðveit þú visku og gætni, lát þær eigi víkja frá augum þínum,

²²þá munu þær verða líf sálu þinni og prýði fyrir háls þinn.

²³Þá muntu ganga óhultur veg þinn og eigi drepa við fæti.

²⁴Þegar þú leggst til hvíldar, þarft þú ekki að hræðast, og hvílist þú, mun svefninn verða vær.

²⁵Þú þarft ekki að óttast skyndilega hræðslu, né eyðilegging hinna óguðlegu, þegar hún dynur yfir.

²⁶Því að Drottinn mun vera athvarf þitt og varðveita fót þinn, að hann verði eigi fanginn.

²⁷Synja eigi góðs þeim, er þarfnast þess, ef það er á þínu valdi að gjöra það.

²⁸Seg þú ekki við náunga þinn: "Far og kom aftur! á morgun skal ég gefa þér" - ef þú þó átt það til.

²⁹Brugga eigi illt gegn náunga þínum, þegar hann býr öruggur hjá þér.

³⁰Deil ekki við neinn að ástæðulausu, ef hann hefir ekki gjört þér neitt mein.

³¹Öfunda ekki ofbeldismanninn og haf engar mætur á neinum gjörðum hans.

³²Því að andstyggð er sá Drottni, er afvega fer, en ráðvandir menn alúðarvinir hans.

³³Bölvun Drottins er yfir húsi hins óguðlega, en bústað réttlátra blessar hann.

³⁴Spottsama spottar hann, en lítillátum veitir hann náð.

³⁵Vitrir menn munu heiður hljóta, en heimskingjar bera smán úr býtum.