Әйүп 21

¹Әйүп бұларға былай деп жауап қайырды:

²— Айтарымды жақсылап тыңдаңдар, соның өзі мені жұбатқандарың болсын.

³Аздап сабырлы болыңдар, мен сөйлейін. Айтып болайын, сосын келеке-мазақтарыңды жалғастыра берерсіңдер.

⁴Ал менің шағымдануым адамға қарсы ма еді? Шыдамсыз болуымның да жөні бар.

⁵Жағдайыма жақсылап қарасаңдар, шошып кетесіңдер. Аңтарылған ауыздарыңды жауып қойыңдар!

⁶Мына жайт туралы ойласам, өзім абыржып, денем дірілдеп қоя береді:

⁷Зұлымдар неге әлі де өмір сүріп, тіпті көп жасайды? Күш-қуаттары неліктен барған сайын өсе береді?

⁸Балалары көз алдында ер жетіп, немерелерінің қызығын көреді.

⁹Үй-жайлары қауіпсіз де алаңсыз, Құдайдың жазасы оларға төнбейді.

¹⁰Ондайлардың малы төлді болып, төлдерінің біреуі де жоғалмайды.

¹¹Балаларын отардай еркін шығарып жіберіп, олар қозы-лақтай секеңдеп ойнап жүреді.

¹²Жетіген мен даңғыраның әуеніне қосылып өлең айтады, сыбызғының әуенімен де көңіл көтереді.

¹³Зұлымдар өмір бойы молшылықта болып, жер қойнына қиналмай-ақ аттанады.

¹⁴Сонда да олар Құдайға: «Қасымыздан аулақ кетші! — дейді. — Тура жолың жайлы білгіміз келмейді!

¹⁵Біз Оған қызмет ететіндей құдіреті шексіз Тәңір кім Өзі? Оған жалына сиынудан бізге не пайда?»

¹⁶Біліп қойыңдар, олардың аман-есендіктері өз қолдарында емес қой! Ал мен зұлымдардың мұндай ойларынан аулақ жүремін.

¹⁷Алайда зұлымдардың шырағы қашан мезгілінен бұрын сөнген еді? Қашан бастарына пәле түскен еді? Қашан Жасаған Ие оларға қаһарланып, қайғы-қасірет жіберген еді?

¹⁸Ондайлар қашан жел қуған сабандай, не дауыл соғып, ұшырып әкеткен қабықтай болған еді?

¹⁹«Әйтеуір Құдай адамның кінәсін сақтап қойып, оның жазасын тартқызады!» дейді емес пе? Одан да Құдай зұлымдардың өздерін жазаласын, сонда олар білетін болады!

²⁰Олар күйрегендерін өз көздерімен көрсін, құдіреті шексіз Тәңірдің қаһарына толығымен кенелсін!

²¹Себебі өз ғұмырының күндері біткен соң, артында қалған ұрпағына не болса да, зұлымға бәрібір емес пе?!

²²Ал Құдайға біреу даналықты үйрете ала ма?! Ол тіпті ең жоғарғыларды да соттайды ғой!

²³Біреу мол дәулетке кенеліп бейқам өмір сүреді.

²⁴Тамағы тоқ, денсаулығы мықты болып, ақырында нағыз кемелді шағында о дүниеге аттанады.

²⁵Ал басқа біреу болса, еш игілік көрместен, бұ дүниеден көңілі қалып өтеді.

²⁶Ақырында солардың екеуі де жер қойнына еніп, екеуі де құртқа жем болады.

²⁷Міне, сендердің ойларыңды білемін. Айтқандарымды қулықпен жоққа шығарғыларың келеді ғой.

²⁸«Кәне, құламай аман тұрған сол зұлым билеушінің үйі және заңсыздардың мекені қайда екен?!» деп айтарсыңдар.

²⁹Көп жол жүретіндерден сұрамап па едіңдер? Олардың айтатын куәліктерін қабылдамап па едіңдер?

³⁰Пәле келген күні зұлым адам аман қалады, қаһар шүйілген күні оған құтылып кетуге жол ашылады.

³¹Зұлымға не істеген ісін бетіне басып айтатын, не жаман ісінің қарымын қайтаратын ешкім жоқ.

³²Арсыздың мәйітін құрметпен қабірге қойып, қабір басында құрметті күзет тұрады.

³³Алдында да, артында да сансыз көп адам жүріп, оны соңғы сапарға шығарып салады. Аңғардағы қабірінде жайлы жатады.

³⁴Сонымен мені түкке тұрғысыз нәрселерді айтып жұбататындарың не? Берген жауаптарыңның бәрі де өтірік.