Әйүп 7

¹Пенденің бұ дүниедегі өмірі ауыр мехнат емес пе? Оның жер бетіндегі ғұмыры жалшының күндеріндей азапты.

²Пенде кешкі көлеңкені аңсаған құлға ұқсас, әрі күндік жалақысын асыға күткен жалшы сияқты.

³Дәл солай түкке тұрғысыз айлар мен азапқа толы түндер менің үлесіме тиді.

⁴Орныма жатқанда «Қашан тұра аламын?» деп ойлаймын. Осылай түн ұзаққа созылып, таң атқанша дөңбекшіп шығамын.

⁵Тұла бойымды құрт пен жара басқан, терім жарылып, жарамнан ірің аққан.

⁶Өмірім тоқымашының қайығындай зырылдап өтіп жатыр, ақыр соңында ол еш үмітсіз үзіледі.

⁷Уа, Құдай, өмірімнің дем іспетті өткінші екенін ұмытпашы! Енді қайтып игілік атаулыны көрмеспін.

⁸Қазір Сен мені көріп тұрсың, ал кейін көрмейтін боласың. Сонда маған назар саласың, бірақ мен жоқ боламын.

⁹Бұлттың сейіліп жоқ болып кететініндей, о дүниеге аттанған жан да одан кері қайтпайды.

¹⁰Ол үйіне қайта оралмайды, тұрған жеріне беймәлім болып жоғалады.

¹¹Сондықтан мен аузыма ерік беремін. Жанымның қиналысын білдіремін, көкірегімдегі шерімді төгемін.

¹²Сен маған сақшы қоятындай мен буырқанған теңіз не алып айдаһар ма едім?

¹³«Төсегімде жатып көңілімді басайын, орнымда тынығып азабымды жеңілдетейін!» десем,

¹⁴Сен мені түстермен қорқытып, түрлі елестермен зәремді ұшырасың.

¹⁵Содан мен мына денеде өмір сүргенше, буындырылып өлтірілгенді артық көрер едім.

¹⁶Осылайша өмірімді жек көремін, мәңгілік өмір сүргім келмейді. Күндерім шығарған демімдей өткінші, өзімді жалғыз қалдырсаңшы!

¹⁷Сен соншама бағалап, оған назарыңды салатындай пенде кім өзі?

¹⁸Таң атқан сайын Сен оны тексеріп, әр сәт сайын оны сынайсың.

¹⁹Сен ешқашан назарыңды менен басқа жаққа аудармайсың ба? Қас қағым сәт болса да, мені жалғыз қалдырсаңшы?

²⁰Егер күнә жасасам, Саған қандай зиян келтірер едім, уа, адамзаттың Бақылаушысы? Мені неге Өзіңе нысана қылдың? Саған сондай масыл болдым ба?

²¹Қателерімді кешіріп, жаман істерімді неге менен алып тастамайсың? Жуырда мен жер қойнына кіремін. Содан мені іздейсің, бірақ мен жоқ боламын.