Нақыл сөздер 26

¹Жаз кезіне қар жараспас, Орақ кезіне жаңбыр жараспас, Ақымаққа қадір жараспас.

²Пыр еткен торғайдай, Ұшып кеткен қарлығаштай, Жөнсіз қарғыс адамға қонбас.

³Атқа — қамшы, есекке — ауыздық, Қыңыр ақымаққа — қатаңдық.

⁴Ақымаққа ақымақша жауап қайтарма, Әйтпесе оған ұқсап шығарсың соңында.

⁵Ақымаққа ақымақтығын әшкерелеп жауап қайтар, Әйтпесе ол өзін ақылдымын деп санар.

⁶Ақымақпен хабар жіберген жан Өз аяғын шапқандай басына пәле шақырған.

⁷Наданның аузындағы нақылдар Сал адамның аяғындай ақсақ болар.

⁸Ақылсыз жанды құрметтеуші Сақпанына тас байлаған іспетті.

⁹Ақымақтың аузындағы дана нақылдар Мастың қолындағы тікенді бұтаққа ұқсар.

¹⁰Наданды не көрінген жанды жалдаушылар Беталды жарақат салатын садақшыға ұқсар.

¹¹Төбет қайта оралар өзінің құсығына, Қайталар өз ақымақтығын аңқау жан да.

¹²Өзін данышпан деп санайтыннан гөрі Ақымақтан жұрт көбірек үміт күтеді.

¹³«Жолда арыстан бар, Алаңда арыстан жүр» Деп жалқау сылтау айтар.

¹⁴Есік топсасында айнала берер, Еріншек төсегінде аунай берер.

¹⁵Жалқау қолын табаққа салар, Ал аузына апаруға жалығар.

¹⁶Ойланып жауап берер жетеуден гөрі Жалқау тым дана санайды өзін-өзі.

¹⁷Жолшыбай өзгенің жанжалына араласқан Ұқсайды жанға иттің құлағынан тартқан.

¹⁸Отты садақ атып, өлім себетін есуас

¹⁹Жақынын алдап, «қалжыңдадым» дейтінге ұқсас.

²⁰Отын таусылса от өшер, Өсек таусылса дау өшер.

²¹Көмірді шоқ, отынды от жандырар, Дау-жанжалды ұрысқақ адам тұтатар.

²²Өсекшінің сөзі сондай дәмді, Ішіңе кіріп, баурап алар жан дүниеңді.

²³Зұлым жүрек пен жалынды тіл Қыш ыдыстай тек сырты жылтыр.

²⁴Кекті адам сөзімен ойын жасырар, Ал жүрегіндегі ниеті арам қалар.

²⁵Қанша майда сөйлесе де сенбегін, Жеті сұмдық толтырып тұр жүрегін,

²⁶Қулықпен жасырса да өшпендігін, Жиында болар әшкереленетін.

²⁷Ор қазған қаскүнем орына өзі құлар, Өрге домалатқан тасы өзін басар.

²⁸Жалған тіл жәбірлегендерін жек көрер, Жағымпаз ауыз өзгені құртуды көздер.