Нақыл сөздер 30

¹Мынау Жәке ұлы Ағұрдың сөздері: Осы адамның Ітиелге, Ітиел мен Ұқалға білдірген Құдай Рухының хабары.

²Адамдардың білімсізі шынында менмін, Адамға тән түсінігім де жоқ менің.

³Даналықты оқып-үйренген емеспін, Киелі Құдайды жақыннан таныған емеспін.

⁴Кім аспанға көтерілген? Кім қайтадан жерге түскен? Кім желді уысында ұстай алар? Кім мұхитты шапанымен орап қояр? Кім жердің шегін орнатқан? Өзі мен Ұлының аты кім? Білсең соны айтып берші маған.

⁵Құдайдың барлық сөздері пәк таза, Ол қалқандай Өзін паналайтындарға.

⁶Оның сөздеріне еш нәрсе қоспа, Әйтпесе Ол саған ескертіп ұрсар, Өтірігің ашылып жария болар.

⁷Уа, Ием, сұраймын Сенен екі-ақ нәрсе, Көзім жұмылғанша соларды аямашы:

⁸Өтірік пен жалғанды менен алшақтатшы, Кедейлік те, байлық та маған бұйырмашы, Тек бере гөр күнделікті нанымды.

⁹Себебі байып кетіп, «Жаратқан Ие кім?» Деп ешқашан Сенен бас тартып кетпейін, Жарлы болып, ұрлық жасап та жүрмейін, Сол арқылы киелі атыңа кір келтірмейін.

¹⁰Жамандама қожайынына қызметшісін, Әйтпесе қызметші сені қарғап, зиянын шегерсің.

¹¹Бір ұрпақ бар, олар әкелерін қарғайды, Шешелеріне де алғыс айтпайды,

¹²Олар арамдығынан жуынып тазармайды, Алайда өздерін пәк таза санайды.

¹³Көздері сондай асқақ, тәкаппар, Кірпіктерін жоғары көтереді олар.

¹⁴Осы ұрпақтың тістері өткір қанжардай, Олардың жақтары өткір пышақтай, Жарлыны жер бетінен жалмап құртар, Мұқтажды адамзат арасынан аластатар.

¹⁵Сүліктің екі сорғышы үнемі «Бер маған! Берші!» деп талап етеді. Мына үшеу де тойым білмес, Тіпті төртеуі де «жетер» демес:

¹⁶Қабірдің қара топырағы, Әйелдің бедеу құрсағы, Суға қанбас шөлейт жер, «Жетер» демес ашкөз өрт.

¹⁷Әкесін мазақтап келекелеген, Шешесін тыңдамай менсінбеген Жанның көздерін шоқыр сайдағы қарғалар, Әрі құзғынның балапандары жеп қояр.

¹⁸Таңғалдырар мені үш, тіпті төрт нәрсе бар, Шамам жоқ менің оларды ұғына алар:

¹⁹Аспанда самғар қыранның жолы, Жартаста жылжыған жыланның жолы, Теңізде жүзген кеменің жолы, Қыз жүрегінің кілтін тапқан жігіттің жолы.

²⁰Азғын әйел жолы да таңдандырар: Ол ішіп-жеп, аузын сүртер, «Еш жамандық істемедім» дер.

²¹Мына үшеуден солқылдар жер, Төртеуіне де төзе алмас жер:

²²Құл патша болғанда, Ақымақ асқа тойғанда,

²³Қараниет қыз күйеуге шыққанда, Ханымның орнын күңі басқанда.

²⁴Мына төртеу жердегі кішкенесі, Алайда олар даналардың данасы:

²⁵Құмырсқа қауымы зор күштен ада, Ал қысқы азығын жинайды жазда.

²⁶Әлсіздің бірі — тау тышқаны, Ал інін ол жартасқа салады.

²⁷Шегірткеде болмайды патша, Алайда сап түзеп, аттанады жұмыла.

²⁸Кесірткені қолмен де ұстап алады, Бірақ ол патша сарайынан да табылады.

²⁹Қадамын нық басады мына үшеу, Айбынды қозғалады мына төртеу:

³⁰Хайуандар арасындағы батыры — арыстан, Еш нәрседен қаймығып шегінбес жолынан.

³¹Ерттелген тұлпар не қой бастар серке, Әскерін жинап аттанған патша.

³²Егер асқақтанып ақымақ болсаң, Не басқаға жамандық ойлап тұрсаң, Ұялып, жап аузыңды қолыңменен.

³³Себебі қаймақты былғасаң май алғандай, Біреудін мұрнын ұрсаң қан шыққандай, Ашу қоздырсаң жанжал туар дәл осылай.