Забур жырлары 102

¹Уа, Жаратқан, мінажатымды естіші, Көмек сұраған даусым Саған жетсінші,

²Қиын кезде менен сырт айналмашы, Маған құлағыңды түре көрсеңші, Өзіңді шақырсам тез жауап берші.

³Күндерім түтіндей лезде жоғалады, Сүйектерім от шоғындай маздап жанады.

⁴Шабылған шөптей қурады жүрегім, Тамақ ішуді де ұмытып келемін,

⁵Қатты қиналып ыңқылдағанымнан Әбден жүдегенмін, құр сүлдерім қалған.

⁶Құла түздегі бірқазанға ұқсаймын, Һәм қираған орындағы жапалақтаймын,

⁷Мен ұйықтай алмай ояу жатырмын, Үй төбесіндегі құстай тым жалғызбын.

⁸Дұшпандарым күнде балағаттайды, Мені мазақтап, атымды қарғайды.

⁹Нан орнына күлмен тамақтанамын, Көз жасымды сусыныма қосамын.

¹⁰Мұның себебі — ашу-ызаң Сенің, Жоғары көтеріп, мені лақтырған едің.

¹¹Кешкі көлеңкедей өтеді күндерім, Қураған шөптей әбден әлсіредім.

¹²Ал Сен, Жаратқан Ие, мәңгі боласың, Бар ұрпақтарға жайылар Сенің даңқың.

¹³Орныңнан тұрып, Сионға рақым етші, Енді уақыт болды, мейірім көрсетші, Соған белгілеген мезгілің жетті.

¹⁴Құлдарың Сионның тастарын ұнатады, Шаң-тозаңы аяныштарын оятады.

¹⁵Бар ұлттар дірілдер Жаратқанның атынан, Әлемнің патшалары да Оның даңқынан:

¹⁶Жаратқан Ие Сионды қайта тұрғызбақ, Өз салтанатымен сонда пайда болмақ,

¹⁷Мұқтаждың мінажаттарын Ол тыңдайды, Жалыныштарын жауапсыз қалдырмайды.

¹⁸Болашақ ұрпақтар үшін бұл жазылмақ, Келер буындар Жаратқанды даңқтамақ:

¹⁹Жаратқан Ие көктен жер бетіне қарады, Киелі үйінен Ол төмен көз тастады,

²⁰Тұтқындардың ыңқылдауын есту үшін, Өлімге кесілгендерді азат ету үшін.

²¹Содан Жаратқанның аты Сионда мақталмақ, Даңқы Оның Иерусалимде асырылмақ,

²²Сонда бар халықтар бұл қалаға жиналар, Патшалықтар Жаратушыға ғибадат қылар.

²³Өмір жолымда Тәңір мені қалжыратты, Ғұмырымның күндерін Ол қысқартты.

²⁴Сонда мен былай дедім Жаратқанға: «Уа, Құдайым менің, жарты жолда Өмірімді көрмеші қысқарта! Сен жасайсың ұрпақтан ұрпаққа,

²⁵Жердің негізін салғансың әуел баста, Құдіретіңмен жараттың аспанды да.

²⁶Олар құриды, Сен боласың әр уақытта, Киімдей тозады олардың барлығы да, Көйлектей ауыстырасың Сен оларды, Содан олар лақтырылып тасталады.

²⁷Ал Өзің өзгермей қалатын боласың, Еш таусылмайды Сенің жасар жылдарың.

²⁸Құлдарыңның ұлдары тыныш тұрады, Ұрпақтары көз алдыңда нық болады».