Забур жырлары 147

¹Лайым мадақтаңдар Жаратқан Иені! Құдайымызды ән-жырмен мадақтау игі, Бұл қандай ұнамды да жарасымды!

²Иеміз Иерусалимді қайта салар, Исраилдің айдалғандарын қайтарар,

³Жаралы жүректерді сауықтырар, Қайғы-қасіреттерін Ол жұбатар.

⁴Иеміз жұлдыздардың санын белгілеген, Ол барлығына да өз аттарын берген.

⁵Жаратқан Ие ұлы әрі тым қуатты, Шексіз мол Оның ақыл-парасаты.

⁶Иеміз қорланған жанды жоғарылатады, Ал зұлымдарды Ол жерге құлатады.

⁷Жаратқан Иеге шүкірлік әнін айтыңдар, Құдайымызға жетігенмен күй тартыңдар!

⁸Жаратқан аспанды бұлттармен жабады, Жер бетіне жаңбырды жаудырады, Тау-төбені көк шөппен жамылдырады.

⁹Осылай азық өсіреді мал мен аңдарға, Қарғаның шақырған балапандарына да.

¹⁰Тұлпардың күшіне Жаратқан қарамайды, Жігіттің жүйріктігінен рақат таппайды,

¹¹Қайта, риза болады Жаратқан Ие Өзін қастерлеп, рақымына үміт еткенге.

¹²Уа, Иерусалим, Жаратқанды мадақта, Уа, Сион, Құдайыңның даңқын асыра!

¹³Қақпа ысырмаларыңды Ол нығайтқан, Ішіңдегі халқыңды жарылқаған,

¹⁴Таңдаулы астықпен оны тойындырады, Шекараңа бейбітшілік орнатады.

¹⁵Иеміз сөзін жер бетіне жолдайды, Оның айтқандары лезде тарайды.

¹⁶Жаратқан қарды мамықтай жаяды, Қырауды да күлдей жерге шашады,

¹⁷Бұршақты жұмыр тастай жаудырады, Кім Оның аязына шыдай алады?

¹⁸Кейін Ол бұйрығымен ерітеді мұзды, Жылы жел соққызып, ағызады суды.

¹⁹Иеміз Жақыпқа білдірді бұйрықтарын, Исраилге заңдары мен жарлықтарын,

²⁰Басқа ешбір халыққа Ол мұны істемеді, Олар Оның шешімдерін білмей келеді. Лайым мадақтаңдар Жаратқан Иені!