Забур жырлары 16

¹Уа, Құдайым, сақтай гөр Өзің мені, Баспана етемін жалғыз Сені!

²Жаратқанға былай деймін: «Сен Иемсің, Сенен бөлек жоқ ешбір игілігім!»

³Ұлы жандар — Саған бағышталғандар, Маған өте ұнайды елде олар.

⁴Ал бөтен тәңірлердің жолын қуғандар: Қасіретке молынан ұшырамақ олар. Тәңірсымақтарға құрбандық шалмаймын, Олардың аттарын аузыма еш алмаймын.

⁵Уа, Ием, маған жар болып келесің, Жарылқап мені амандық бересің, Тағдырым қауіпсіз қолыңда Сенің.

⁶Тамаша — маған тиген үлесім, Қатты ұнайды ғажайып мұрам.

⁷Даңқтаймын ақыл-кеңес берген Иемді, Ұжданым түнде де мені ескертеді.

⁸Ықылас-ниетім әрдайым Иемде, Оң жағымда Ол маған жар боп келеді: Жағдайым шайқалмайды ешбір кезде.

⁹Содан жүрегім шаттыққа толады, Мәз-мейрам болып тілімнен бал тамады, Саған сенгенімнен тәнім тыншиды.

¹⁰Сен жанымды о дүниеге қимайсың, Қасиетті адамыңның тәнін шірітпейсің.

¹¹Шын өмір жолын маған көрсетесің, Көз алдыңда қуанышқа бөлейсің, Оң жағыңда мәңгі игілік бересің.