Matthew 24

¹Yesu ya fita Haikalin, yana cikin tafiya, sai almajiransa suka zo suka nuna masa gine-ginen Haikalin.

²Amma ya amsa musu ya ce, “Kun ga duk waɗannan ko? Hakika, ina gaya muku, ba wani dutsen da za a bari nan a kan ɗan'uwansa ba a baje shi ba.”

³Yana zaune a kan Dutsen Zaitun sai almajiransa suka zo wurinsa a kaɗaice, suka ce, “Gaya mana, yaushe za a yi waɗannan abubuwa? Mece ce kuma alamar dawowarka, da ta ƙarewar zamani?”

⁴Sai Yesu ya amsa musu ya ce, “Ku kula fa kada kowa ya ɓad da ku,

⁵domin mutane da yawa za su zo da sunana, suna cewa, su ne Almasihu, har su ɓad da mutane da yawa.

⁶Za ku kuma riƙa jin labarin yaƙe-yaƙe da jitajitarsu. Kada fa hankalinku ya tashi, don lalle ne a yi haka, amma ƙarshen tukuna.

⁷Al'umma za ta tasar wa al'umma, mulki ya tasar wa mulki. Za a kuma yi yunwa da raurawar ƙasa a wurare dabam dabam.

⁸Amma fa duk wannan masomin azaba ne tukuna.

⁹“Sa'an nan za su bashe ku, a ƙuntata muku, su kuma kashe ku. Duk al'ummai za su ƙi ku saboda sunana.

¹⁰A sa'an nan da yawa za su yi tuntuɓe, su ci amanar juna, su kuma ƙi juna.

¹¹Annabawan ƙarya da yawa za su firfito, su ɓad da mutane da yawa.

¹²Saboda kuma yaɗuwar mugun aiki, sai ƙaunar yawancin mutane ta yi sanyi.

¹³Amma duk wanda ya jure har ƙarshe, zai cetu.

¹⁴Za a kuma yi bisharar nan ta Mulkin Sama ko'ina a duniya domin shaida ga dukkan al'ummai. Sa'an nan kuma sai ƙarshen ya zo.”

¹⁵“Don haka sa'ad da kuka ga mummunan aikin saɓo mai banƙyama, wanda Annabi Daniyel ya faɗa, an tsai da shi a Wuri Mai Tsarki (mai karatu fa yă fahimta),

¹⁶to, sai waɗanda suke ƙasar Yahudiya su gudu su shiga duwatsu.

¹⁷Wanda yake soro, kada ya sauko garin ɗaukar wanda yake a gidansa.

¹⁸Wanda yake a gona kuma, kada ya koma garin ɗaukar mayafinsa.

¹⁹Kaiton masu juna biyu da masu goyo a wannan lokaci!

²⁰Ku yi addu'a kada gudunku ya zo da damuna, ko ran Asabar.

²¹A lokacin nan za a yi wata matsananciyar wahala, irin wadda ba a taɓa yi ba tun farkon duniya har ya zuwa yanzu, ba kuwa za a ƙara yi ba har abada.

²²Ba don an taƙaita kwanakin nan ba, da ba ɗan adam ɗin da zai tsira. Amma sabili da zaɓaɓɓun nan za a taƙaita kwanakin.

²³A sa'an nan kowa ya ce muku, ‘Kun ga, ga Almasihu nan!’ ko, ‘Ga shi can!’ kada ku yarda.

²⁴Don almasihan ƙarya da annabawan ƙarya za su firfito, su nuna manyan alamu da abubuwan al'ajabi, don su ɓad da ko da zaɓaɓɓu ma in dai zai yiwu.

²⁵To, na dai gaya muku tun da wuri.

²⁶Saboda haka in sun ce da ku, ‘Ga shi can a jeji,’ kada ku fita. In kuwa sun ce, ‘Yana can cikin lolloki,’ kada ku yarda.

²⁷Kamar yadda walƙiya take wulgawa walai daga gabas zuwa yamma, haka komowar Ɗan Mutum za ta zama.

²⁸Inda mushe yake, ai, a nan ungulai sukan taru.

²⁹“Bayan tsabar wahalar nan, nan da nan sai a duhunta rana, wata kuma ba zai yi haske ba. Taurari kuma za su farfaɗo daga sararin sama, za a kuma girgiza manyan abubuwan da suke sararin sama.

³⁰A sa'an nan ne alamar Ɗan Mutum za ta bayyana a sararin sama, duk kabilan duniya kuma za su yi kuka, za su ga Ɗan Mutum yana zuwa kan gajimare, da iko da ɗaukaka mai yawa.

³¹Zai kuwa aiko mala'ikunsa su busa ƙaho mai tsananin ƙara, su kuma tattaro zaɓaɓɓunsa daga gabas da yamma, kudu da arewa, wato, daga wannan bangon duniya zuwa wancan.”

³²“Ku yi koyi da itacen ɓaure. Da zarar rassansa sun fara sakuwa, suna toho, kun san damuna ta yi kusa ke nan.

³³Haka kuma in kun ga duk waɗannan abubuwa, ku sani ya kusato, a bakin ƙofa ma yake.

³⁴Hakika, ina gaya muku, zamanin nan ba zai shuɗe ba sai duk abubuwan nan sun auku.

³⁵Sararin sama da kasa za su shuɗe, amma maganata ba za ta shuɗe ba.”

³⁶“Amma fa wannan rana da wannan sa'a ba wanda ya sani, ko mala'ikun da yake Sama, ko Ɗan, sai dai Uban kaɗai.

³⁷Kamar yadda aka yi a zamanin Nuhu, haka dawowar Ɗan Mutum za ta zama.

³⁸Kamar a kwanakin nan ne gabannin Ruwan Tsufana, ana ci, ana sha, ana aure, ana aurarwa, har ya zuwa ranar da Nuhu ya shiga jirgi,

³⁹ba su farga ba har Ruwan Tsufana ya zo ya share su. Haka komowar Ɗan Mutum za ta zama.

⁴⁰A sa'an nan za a ga mutum biyu a gona, a ɗau ɗaya, a bar ɗaya.

⁴¹Za a ga mata biyu suna niƙa, a ɗau ɗaya, a bar ɗaya.

⁴²To, ku zauna a faɗake fa, don ba ku san ranar da Ubangijinku zai dawo ba.

⁴³Amma dai ku sani, da maigida zai san ko a wane lokaci ne da dare ɓarawo zai zo, da ya zauna a faɗake ya hana a shigar masa gida.

⁴⁴Don haka ku ma sai ku zauna a kan shiri, domin a lokacin da ba ku zata ba, Ɗan Mutum zai zo.”

⁴⁵“Wane ne amintaccen bawan nan mai hikima, da ubangidansa ya ba shi riƙon gidansa, yă riƙa ba su abincinsu a kan kari?

⁴⁶Albarka tā tabbata ga bawan da in ubangidansa ya dawo zai samu yana yin haka.

⁴⁷Hakika, ina gaya muku, sai ya ɗora shi a kan dukan mallakarsa.

⁴⁸Amma in bawan nan mugu ne, ya kuma ce a ransa, ‘Ubangidana ya jinkirta zuwansa,’

⁴⁹sa'an nan ya soma dūkan abokan bautarsa, yana ci yana sha tare da mashaya,

⁵⁰ai, ubangidan wannan bawa zai zo a ranar da bai zata ba, a kuma lokacin da bai sani ba,

⁵¹yă farfasa masa jiki da bulala, ya ba shi rabonsa tare da munafukai. Nan za a yi kuka da cizon baki.”