1. Tymoteusza 2

¹Napominam tedy, aby przed wszystkiemi rzeczami czynione były prośby, modlitwy, przyczyny i dziękowania za wszystkich ludzi;

²Za królów i za wszystkich w przełożeństwie będących, abyśmy cichy i spokojny żywot wiedli we wszelkiej pobożności i uczciwości.

³Albowiem to jest rzecz dobra i przyjemna przed Bogiem, zbawicielem naszym,

⁴Który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i ku znajomości prawdy przyszli.

⁵Boć jeden jest Bóg, jeden także pośrednik między Bogiem i ludźmi, człowiek Chrystus Jezus.

⁶Który dał samego siebie na okup za wszystkich, co jest świadectwem czasów jego.

⁷Na com ja jest postanowiony za kaznodzieję i Apostoła, (prawdę mówię w Chrystusie, nie kłamię), za nauczyciela pogan w wierze i w prawdzie.

⁸Chcę tedy, aby się mężowie modlili na każdem miejscu, podnosząc czyste ręce bez gniewu i bez poswarku.

⁹Także i niewiasty, aby się ubiorem przystojnym ze wstydem i skromnością zdobiły, nie z trefionemi włosami, albo złotem, albo perłami, albo szatami kosztownemi,

¹⁰Ale (jako przystoi niewiastom, które się ozywają do pobożności), dobremi uczynkami.

¹¹Niewiasta niech się uczy w milczeniu ze wszelkiem poddaństwem.

¹²Bo niewieście nie pozwalam uczyć, ani władzy mieć nad mężem, ale aby była w milczeniu.

¹³Bo Adam pierwszy stworzony jest, potem Ewa.

¹⁴I Adam nie był zwiedziony, ale niewiasta zwiedziona będąc, przestępstwa przyczyną była.

¹⁵Lecz zbawiona będzie przez rodzenie dziatek, jeźliby zostały w wierze i w miłości, i w świętobliwości z miernością.