Ijobowa 38

¹Tedy odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:

²Któż to jest, co zaciemnia radę Bożą mowami nieroztropnemi?

³Przepasz teraz jako mąż biodra swoje, a będę cię pytał, a ty mi daj sprawę.

⁴Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum.

⁵Któż uczynił rozmierzenie jej? powiedz, jeżli wiesz; albo kto sznur nad nią rozciągnął?

⁶Na czem są podstawki jej ugruntowane? albo kto założył kamień jej węgielny?

⁷Gdy wespół śpiewały gwiazdy zaranne, a weselili się wszyscy synowie Boży.

⁸Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, jakoby z żywota wychodząc?

⁹Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;

¹⁰Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego,

¹¹I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje.

¹²Izażeś za dni twoich rozkazywał świtaniu, i ukazałeś zorzy miejsce jej?

¹³Aby ogarnęła kończyny ziemi, a iżby byli z niej wyrzuceni niepobożni.

¹⁴Aby się odmieniała jako glina, do której pieczęć przykładają, a oni aby się stali jako szatą nakryci.

¹⁵I aby była zawściągniona od niepobożnych światłość ich, a ramię wysokie było pokruszone.

¹⁶Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?

¹⁷Azaż odkryte są tobie bramy śmierci? bramy cienia śmierci widziałżeś?

¹⁸Izaliś rozumem twym doszedł szerokości ziemi? Powiedz mi, jeźli to wszystko wiesz?

¹⁹Gdzież jest ta droga do miejsca światłości? a ciemności gdzie mają miejsce swoje?

²⁰Abyś ją ująwszy odprowadził do granicy jej, ponieważ zrozumiewasz ścieszki do domu jej.

²¹Wiedziałżeś na on czas, żeś się miał urodzić? i liczba dni twoich jak wielka być miała?

²²Izaliś przyszedł do skarbów śniegów? aby skarby gradu widzałeśli?

²³Które zatrzymywam na czas ucisku, na dzień bitwy i wojny.

²⁴Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi?

²⁵Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?

²⁶Aby szedł deszcz na ziemię, w której nikt nie mieszka, i na pustynię, gdzie niemasz człowieka;

²⁷Aby nasycił miejsce puste i niepłodne, a wywiódł z niego zieloną trawę.

²⁸Izali ma deszcz ojca? a krople rosy kto płodzi?

²⁹Z czyjegoż żywota wychodzi mróz? a szron niebieski któż płodzi?

³⁰Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.

³¹Możeszże związać jasne gwiazdy Bab? albo związek Oryjona rozerwać?

³²Izali wywiedziesz gwiazdy południowe czasu swego, albo Wóz niebieski z gwiazdami jego powiedziesz?

³³I znaszże porządek nieba? a możeszże rozrządzić panowanie jego na ziemi?

³⁴Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

³⁵Izali możesz wypuścić błyskawice, aby przyszły, i rzekłyć: Otośmy?

³⁶Któż złożył we wnętrznościach ludzkich mądrość, a kto dał rozumowi bystrość?

³⁷Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi?

³⁸Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?

³⁹(39:1) Izali lwowi łup łowisz, a lwiąt żywot napełniasz?

⁴⁰(39:2) Gdy się tulą w jaskiniach swoich, i czyhają w cieniu jam swoich?

⁴¹(39:3) Któż gotuje krukowi pokarm jego, gdy dzieci jego do Boga wołają a tułają się, nie mając pokarmu?