Przypowieści Salomonowych 29

¹Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.

²Gdy się rozmnażają sprawiedliwi, weseli się lud; ale gdy panuje bezbożnik, wzdycha lud.

³Mąż, który miłuje mądrość, uwesela ojca swego; ale kto chowa nierządnicę, traci majętność.

⁴Król sądem ziemię utwierdza; ale mąż, który dary bierze, podwraca ją.

⁵Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego.

⁶Występek złego jest mu sidłem; ale sprawiedliwy śpiewa i weseli się.

⁷Sprawiedliwy wyrozumiewa sprawę nędznych; ale niezbożnik nie ma na to rozumu i umiejętności.

⁸Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew.

⁹Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.

¹⁰Mężowie krwawi nienawidzą uprzejmego; ale uprzejmi staranie wiodą o duszę jego.

¹¹Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.

¹²Pana, który rad słucha słów kłamliwych, wszyscy słudzy jego są niepobożni.

¹³Ubogi i zdzierca spotkali się; a wszakże obydwóch oczy Pan oświeca.

¹⁴Króla, który sądzi uciśnionych według prawdy, stolica jego na wieki utwierdzona będzie.

¹⁵Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.

¹⁶Gdy się rozmnażają niezbożni, rozmnaża się i przestępstwo; ale sprawiedliwi upadek ich oglądają.

¹⁷Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.

¹⁸Gdy proroctwo ustaje, lud bywa rozproszony; ale kto strzeże zakonu, błogosławiony jest.

¹⁹Sługa nie bywa słowami naprawiony; bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.

²⁰Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.

²¹Kto w rozkoszy chowa z dzieciństwa sługę swego, na ostatek będzie chciał być za syna.

²²Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.

²³Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.

²⁴Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję; także też kto przeklęstwa słyszy, a nie objawia go.

²⁵Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie.

²⁶Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.

²⁷Sprawiedliwym jest mąż niezbożny obrzydliwością; a zasię kto w uprzejmości chodzi, jest niezbożnym obrzydliwością.