Psalmów 140

¹Wyrwij mię, Panie! od człowieka złego, od męża okrutnego strzeż mię;

²(140:3) Którzy myślą złe rzeczy w sercu, a na każdy dzień zbierają się na wojnę.

³(140:4) Zaostrzają język swój, jako wąż; jad żmij pod wargami ich. Sela.

⁴(140:5) Zachowaj mię, Panie! od rąk bezbożnika; od męża okrutnego strzeż mię, którzy myślili podwrócić nogi moje.

⁵(140:6) Hardzi na mię zastawili sidło, i powrozy; rozciągnęli sieci przy ścieszce, a sidła swe zastawili na mię. Sela.

⁶(140:7) Rzekłem Panu: Tyś jest Bóg mój! wysłuchajże, Panie! głos modlitw moich.

⁷(140:8) O Panie, Panie mocy zbawienia mego, który przykrywasz głowę moję w dzień bitwy!

⁸(140:9) Nie dawaj, Panie! bezbożnemu czego żąda; ani myśli jego złej góry nie dawaj, żeby się nie podniósł. Sela.

⁹(140:10) A wodza tych, którzy mię obstąpili, nieprawość warg ich niech ich okryje.

¹⁰(140:11) Niech na nich spadną węgle rozpalone; do ognia niech wrzuceni będą, i do dołów głębokich, skądby nie powstali.

¹¹(140:12) Potwarca nie będzie utwierdzony na ziemi, a mąż okrutny złością ułowiony będąc upadnie.

¹²(140:13) Wiem, że Pan uczyni sąd utrapionemu, i pomstę nędznych.

¹³(140:14) A tak sprawiedliwi będą wysławiać imię twoje, a szczerzy będą mieszkać przed obliczem twojem.