Psalmów 18

¹Rozmiłuję się ciebie, Panie, mocy moja!

²(18:3) Pan opoką moją, twierdzą moją, i wybawicielem moim; Bóg mój skała moja, w nim będę ufał; tarcza moja, i róg zbawienia mego, ucieczka moja.

³(18:4) Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.

⁴(18:5) Ogarnęły mię były boleści śmierci, a potoki niepobożnych zatrwożyły mię.

⁵(18:6) Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.

⁶(18:7) W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.

⁷(18:8) Tedy się ziemia wzruszyła i zadrżała, a fundamenty gór zatrząsnęły się, i wzruszyły się od gniewu jego.

⁸(18:9) Występował dym z nozdrzy jego, węgle się rozpaliły od niego.

⁹(18:10) Nakłonił niebios, i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

¹⁰(18:11) A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.

¹¹(18:12) Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

¹²(18:13) Od blasku przed nim rozeszły się obłoki jego, grad i węgle ogniste.

¹³(18:14) I zagrzmiał na niebie Pan, a Najwyższy wydał głos swój, grad i węgle ogniste.

¹⁴(18:15) Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.

¹⁵(18:16) I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoje, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.

¹⁶(18:17) Posławszy z wysokości zachwycił mię; wyciągnął mię z wód wielkich.

¹⁷(18:18) Wyrwał mię od mocnego nieprzyjaciela mego, i od tych, którzy mię mieli w nienawiści, choć byli mocniejszymi nad mię.

¹⁸(18:19) Uprzedzili mię byli w dzień utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.

¹⁹(18:20) Wywiódł mię na przestrzeństwo; wyrwał mię, iż mię umiłował.

²⁰(18:21) Nagrodził mi Pan według sprawiedliwości mojej; według czystości rąk moich oddał mi.

²¹(18:22) Bom strzegł dróg Pańskich, anim odstąpił niezbożnie od Boga mego.

²²(18:23) Bom miał wszystkie sądy jego przed oczyma memi, a ustaw jego nie odrzucałem od siebie.

²³(18:24) Owszem, byłem szczerym przed nim, a strzegłem się od nieprawości mojej.

²⁴(18:25) Przetoż oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości rąk moich, która była przed oczyma jego.

²⁵(18:26) Ty, Panie! z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z mężem szczerym szczerze sobie postąpisz.

²⁶(18:27) Z uprzejmym uprzejmie się obejdziesz, a z przewrotnym przewrotnie sobie postąpisz;

²⁷(18:28) Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

²⁸(18:29) Ty zaiste rozświecisz pochodnię moję; Pan, Bóg mój, oświeci ciemności moje.

²⁹(18:30) Gdyż z tobą przebiłem się przez wojsko, a z Bogiem moim przeskoczyłem mur.

³⁰(18:31) Droga Boża doskonała jest; słowo Pańskie jest ogniem wypławione. Tarczą jest wszystkich, którzy w nim ufają.

³¹(18:32) Bo któż jest Bóg, oprócz Pana? a kto opoką, oprócz Boga naszego?

³²(18:33) On jest Bogiem, który mię opasuje mocą, a czyni prostą drogę moję.

³³(18:34) Krzepi nogi moje jako jelenie, a na wysokich miejscach moich stawia mię.

³⁴(18:35) Çwiczy ręce moje do boju, tak, iż kruszę łuk miedziany ramionami swemi.

³⁵(18:36) Dałeś mi też tarcz zbawienia twego, a prawica twoja podpierała mię, i dobrotliwość twoja uwielmożyła mię.

³⁶(18:37) Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak, że się nie zachwiały golenie moje.

³⁷(18:38) Goniłem nieprzyjaciół moich, a doścignąłem ich: i nie wróciłem się, ażem ich wytracił.

³⁸(18:39) Poraziłem ich tak, iż nie mogli powstać; upadli pod nogi moje.

³⁹(18:40) Tyś mię opasał mocą ku bitwie; powstawających przeciwko mnie obaliłeś pod mię.

⁴⁰(18:41) Podałeś mi tył nieprzyjaciół moich, abym tych, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.

⁴¹(18:42) Wołalić, ale nie był, ktoby ich wybawił; do Pana, ale ich nie wysłuchał.

⁴²(18:43) I potarłem ich, jako proch od wiatru; jako błoto na ulicach podeptałem ich.

⁴³(18:44) Wyrwałeś mię od zwad ludzkich, a postawiłeś mię głową narodom; lud, któregom nie znał, służył mi.

⁴⁴(18:45) Skoro usłyszeli, byli mi posłuszni; cudzoziemcy obłudnie mi się poddawali.

⁴⁵(18:46) Cudzoziemcy opadli, a drżeli w zamknieniach swoich.

⁴⁶(18:47) Żyje Pan, błogosławiona opoka moja; przetoż niech będzie wywyższony Bóg zbawienia mego.

⁴⁷(18:48) Bóg jest, który mi zleca pomsty, i podbija mi narody.

⁴⁸(18:49) Tyś wybawiciel mój od nieprzyjaciół moich; tyś mię nad powstawających przeciwko mnie wywyższył; od męża drapieżnego wyrwałeś mię.

⁴⁹(18:50) Przetoż cię, Panie! będę wyznawał między narodami, a będę śpiewał imieniowi twemu.

⁵⁰(18:51) Boś zacnie wybawił króla swego, a czynisz miłosierdzie pomazańcowi swemu Dawidowi, i nasieniu jego, aż na wieki.