Psalmów 38

¹Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.

²(38:3) Albowiem strzały twoje utknęły we mnie, a ręka twoja dolega mię.

³(38:4) Niemasz nic całego w ciele mojem dla rozgniewania twego; niemasz odpoczynku kościom moim dla grzechu mojego.

⁴(38:5) Bo nieprawości moje przycisnęły głowę moję; jako brzemię ciężkie obciążyły mię.

⁵(38:6) Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.

⁶(38:7) Skurczyłem się, i skrzywiłem się bardzo, na każdy dzień w żałobie chodzę.

⁷(38:8) Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem.

⁸(38:9) Zemdlałem, i startym jest bardzo, ryczę dla trwogi serca mego.

⁹(38:10) Panie! przed tobą jest wszystka żądość moja, a wzdychanie moje przed tobą nie jest skryte.

¹⁰(38:11) Serce moje skacze; opuściła mię siła moja, a jasności oczów moich nie masz przy mnie.

¹¹(38:12) Którzy mię miłują, i przyjaciele moi, stronią od ran moich, a powinowaci moi z daleka stoją.

¹²(38:13) I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzień zmyślali.

¹³(38:14) Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.

¹⁴(38:15) I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich.

¹⁵(38:16) Albowiem na cię, Panie! oczekuję; ty za mię odpowiesz, Panie, Boże mój!

¹⁶(38:17) Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie.

¹⁷(38:18) Bom ja upadku bliski, a boleść moja zawżdy jest przedemną.

¹⁸(38:19) Owszem, nieprawość moję wyznaję, a frasuję się dla grzechu mojego.

¹⁹(38:20) Ale nieprzyjaciele moi weselą się, zmacniają się, i rozmnażają się ci, którzy mię nienawidzą bez przyczyny:

²⁰(38:21) A oddawając mi złem za dobre sprzeciwiają mi się, przeto, że naśladuję tego, co jest dobrego.

²¹(38:22) Nie opuszczajże mię, Panie, Boże mój! nie oddalajże się odemnie.

²²(38:23) Pośpiesz na ratunek mój, Panie zbawienia mego!