Psalmów 51

¹Gdy do niego przyszedł Natan prorok, potem jak był wszedł do Betsaby. (51:3) Zmiłuj się nademną, Boże! według miłosierdzia twego; według wielkich litości twoich zgładź nieprawości moje.

²(51:4) Omyj mię doskonale od nieprawości mojej, a od grzechu mego oczyść mię.

³(51:5) Albowiem ja znam nieprawość moję, a grzech mój przedemną jest zawżdy.

⁴(51:6) Tobie, tobiem samemu zgrzeszył, i złem przed oczyma twemi uczynił, abyś był sprawiedliwy w mowie twojej, i czystym w sądzie twoim.

⁵(51:7) Oto w nieprawości poczęty jestem, a w grzechu poczęła mię matka moja.

⁶(51:8) Oto się kochasz w prawdzie wewnętrznej, a skrytą mądrość objawiłeś mi.

⁷(51:9) Oczyść mię, isopem, a oczyszczon będę; omyj mię, a nad śnieg wybielony będę.

⁸(51:10) Daj mi słyszeć radość i wesele, a niech się rozradują kości moje, któreś pokruszył.

⁹(51:11) Odwróć oblicze twoje od grzechów moich, a zgładź wszystkie nieprawości moje.

¹⁰(51:12) Serce czyste stwórz we mnie, o Boże! a ducha prawego odnów we wnętrznościach moich.

¹¹(51:13) Nie odrzucaj mię od oblicza twego, a Ducha swego świętego nie odbieraj odemnie.

¹²(51:14) Przywróć mi radość zbawienia twego, a duchem dobrowolnym podeprzyj mię.

¹³(51:15) Tedy będę nauczał przestępców dróg twoich, aby się grzesznicy do ciebie nawrócili.

¹⁴(51:16) Wyrwij mię z pomsty za krew, o Boże, Boże zbawienia mojego! a język mój będzie wysławiał sprawiedliwość twoję.

¹⁵(51:17) Panie! otwórz wargi moje, a usta moje opowiadać będą chwałę twoję.

¹⁶(51:18) Albowiem nie pragniesz ofiar, choćbym ci je dał, ani całopalenia przyjmiesz.

¹⁷(51:19) Ofiary Bogu przyjemne duch skruszony; sercem skruszonem i strapionem nie pogardzisz, o Boże!

¹⁸(51:20) Dobrze uczyń według upodobania twego Syonowi; pobubuj mury Jeruzalemskie.

¹⁹(51:21) Tedy przyjmiesz ofiary sprawiedliwości, ofiary ogniste, i całopalenia; tedy cielce ofiarować będą na ołtarzu twoim.