Psalmów 55

¹W uszy swe przyjmij, o Boże! modlitwę moję, a nie kryj się przed prośbą moją:

²(55:3) Posłuchaj mię z pilnością, a wysłuchaj mię; boć się uskarżam w modlitwie swej, i trwożę sobą:

³(55:4) Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.

⁴(55:5) Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.

⁵(55:6) Bojaźń ze drżeniem przyszła na mię, a okryła mię trwoga.

⁶(55:7) I rzekłem: Obym miał skrzydła jako gołębica, zaleciałbym, a odpocząłbym.

⁷(55:8) Otobym daleko zaleciał, a mieszkałbym na puszczy. Sela.

⁸(55:9) Pospieszyłbym, abym uszedł przed wiatrem gwałtownym, i przed wichrem.

⁹(55:10) Zatrać ich, Panie! rozdziel język ich; bom widział bezprawie i rozruch w mieście.

¹⁰(55:11) We dnie i w nocy otaczają ich po murach jego, a złość i przewrotność jest w pośrodku jego.

¹¹(55:12) Ciężkości są w pośrodku jego, a nie ustępuje z ulic jego chytrość i zdrada.

¹²(55:13) Albowiem nie nieprzyjaciel jaki zelżył mię, inaczej zniósłbym to był; ani ten, który mię miał w nienawiści, powstał przeciwko mnie; bobym się wżdy był skrył przed nim;

¹³(55:14) Ale ty, człowiecze mnie równy, wodzu mój, i znajomy mój.

¹⁴(55:15) Którzyśmy się z sobą mile w tajności naradzali, i do domu Bożego społecznie chadzali.

¹⁵(55:16) Oby ich śmierć z prędka załapiła, tak aby żywo zstąpili do piekła! albowiem złość jest w mieszkaniu ich, i w pośrodku ich.

¹⁶(55:17) Ale ja do Boga zawołam, a Pan mię wybawi.

¹⁷(55:18) W wieczór i rano, i w południe modlić się, i z trzaskiem wołać będę, aż wysłucha głos mój.

¹⁸(55:19) Odkupi duszę moję, abym był w pokoju od wojny przeciwko mnie; bo ich wiele było przy mnie.

¹⁹(55:20) Wysłucha Bóg i utrapi ich, (jako ten, który siedzi od wieku.Sela.) przeto, że nie masz w nich poprawy, ani się Boga boją.

²⁰(55:21) Wyciągnął ręce swoje na tych, którzy z nim mieli pokój, wzruszył przymierze swoje.

²¹(55:22) Gładsze niż masło były słowa ust jego, ale walka w sercu jego: a mię kciejsze słowa jego niż olej, wszakże były jako miecze dobyte:

²²(55:23) Wrzuć na Pana brzemię twoje, a on cię opatrzy, i nie dopuści, aby się na wieki zachwiać miał sprawiedliwy.

²³(55:24) Ale ich ty, o Boże! wepchniesz w dół zginienia; mężowie krwawi i zdradliwi nie dojdą do połowy dni swoich; ale ja w tobie nadzieję mieć będę.