Psalmów 75

¹Wysławiamy cię, Boże! wysławiamy: bo bliskie imię twoje; opowiadają to dziwne sprawy twoje.

²(75:3) Gdy przyjdzie czas ułożony, ja sprawiedliwie sądzić będę.

³(75:4) Rozstąpiła się ziemia, i wszyscy obywatele jej; ale ja utwierdzę słupy jej. Sela.

⁴(75:5) Rzekę szalonym: Nie szalejcie, a niepobożnym: Nie podnoście rogów.

⁵(75:6) Nie podnoście przeciwko Najwyższemu rogów swych, a nie mówcie krnąbrnie,

⁶(75:7) Bo nie od wschodu, ani od zachodu, ani od puszczy przychodzi wywyższenie.

⁷(75:8) Ale Bóg sędzia, tego poniża, a owego wywyższa.

⁸(75:9) Zaiste kielich jest w rękach Pańskich, a ten wina mętnego nalany; z tego�� nalewać będzie, tak, że i drożdże jego wyssą i wypiją wszyscy niepobożni ziemi.

⁹(75:10) Ale ja będę opowiadał sprawy Pańskie na wieki, będę śpiewał Bogu Jakóbowemu.

¹⁰(75:11) A wszystkie rogi niezbożnikom postrącam; ale rogi sprawiedliwego będą wywyższone.