Efežanima 4

¹Molim vas dakle ja sužanj u Gospodu, da se vladate kao što prilikuje vašem zvanju u koje ste pozvani,

²Sa svakom poniznošću i krotošću, s trpljenjem, trpeći jedan drugog u ljubavi,

³Starajući se držati jedinstvo Duha u svezi mira;

⁴Jedno telo, jedan duh, kao što ste i pozvani u jednoj nadi zvanja svog.

⁵Jedan Gospod, jedna vera, jedno krštenje,

⁶Jedan Bog i Otac svih, koji je nad svima, i kroza sve, i u svima nama.

⁷A svakome se od nas dade blagodat po meri dara Hristovog.

⁸Zato govori: Izišavši na visinu zaplenio si plen, i dade dare ljudima.

⁹A šta izidje, šta je, osim da i sidje u najdonja mesta zemlje?

¹⁰Koji sidje to je Onaj koji i izidje više svih nebesa da ispuni sve.

¹¹I On je dao jedne apostole, a jedne proroke, a jedne jevandjeliste, a jedne pastire i učitelje,

¹²Da se sveti priprave za delo službe, na sazidanje tela Hristovog;

¹³Dokle dostignemo svi u jedinstvo vere i poznanje Sina Božijeg, u čoveka savršenog, u meru rasta visine Hristove;

¹⁴Da ne budemo više mala deca, koju ljulja i zanosi svaki vetar nauke, u laži čovečijoj, putem prevare;

¹⁵Nego vladajući se po istini u ljubavi da u svemu uzrastemo u Onome koji je glava, Hristos.

¹⁶Iz kog je sve telo sastavljeno i sklopljeno svakim zglavkom, da jedno drugom pomaže dobro po meri svakog uda, i čini da raste telo na popravljanje samog sebe u ljubavi.

¹⁷Ovo dakle govorim i svedočim u Gospodu da više ne hodite kao što hode i ostali neznabošci u praznosti uma svog,

¹⁸Koji imaju smisao tamom pokriven, i udaljeni su od života Božijeg za neznanje koje je u njima, za okamenjenje srca svojih;

¹⁹Koji ostavivši poštenje predadoše se besramnosti, na činjenje svake nečistote i lakomstva.

²⁰Ali vi tako ne poznaste Hrista;

²¹Jer Ga čuste i u Njemu se naučiste, kao što je istina u Isusu,

²²Da odbacite, po prvom življenju, starog čoveka, koji se raspada u željama prevarljivim;

²³I da se obnovite duhom uma svog,

²⁴I obučete u novog čoveka, koji je sazdan po Bogu u pravdi i u svetinji istine.

²⁵Zato odbacite laž, i govorite istinu svaki sa svojim bližnjim; jer smo udi jedan drugom.

²⁶Gnevite se i ne grešite; sunce da ne zadje u gnevu vašem.

²⁷Niti dajte mesta djavolu.

²⁸Koji je krao više da ne krade, nego još da se trudi, čineći dobro rukama svojim da ima šta davati potrebnome.

²⁹Nikakva rdjava reč da ne izlazi iz usta vaših, nego samo šta je dobro za napredovanje vere, da da blagodat onima koji slušaju.

³⁰I ne ožalošćavajte Svetog Duha Božijeg, kojim ste zapečaćeni za dan izbavljenja.

³¹Svaka gorčina, i gnev, i ljutina, i vika, i hula, da se uzme od vas, sa svakom pakošću.

³²A budite jedan drugom blagi, milostivi, praštajući jedan drugom, kao što je i Bog u Hristu oprostio vama.