Zebur 132

¹Ýa Reb, ýatla Dawudy hem-de onuň çeken jepalaryny,

²onuň Rebbe wada berşini, Ýakubyň Gudratly Hudaýyna äht edişini:

³[3–5] «Reb üçin bir ýer, Ýakubyň Gudratly Hudaýyna mesgen tapýançam, öýüme girmerin, düşegime geçip ýatmaryn, gözlerime uky bermerin, gabaklarymy ymyzgandyrmaryn».

⁶Ine, Efratda Äht sandygy barada eşitdik, Ýegarym topragynda biz ony tapdyk.

⁷Ýörüň, Onuň mesgenine gideliň, Onuň aýagyna ýykylyp, sežde edeliň.

⁸Galk, ýa Reb, gir Sen dynçlyk mekanyňa Öz güýjüňiň nyşany äht sandygy bilen.

⁹Ruhanylaryň dogrulyk lybasyna beslensin, sadyklaryň, goý, şatlanyp, nagmalar aýtsyn.

¹⁰Bendäň Dawudyň hatyrasyna, Öz seçip saýlanyňdan Sen ýüz öwürme.

¹¹Reb Dawut bilen ygtybarly äht baglaşdy, Ol eden ähtinden dänmez: «Seniň zürýatlaryňdan birini oturdaryn seniň tagtyňda.

¹²Eger zürýatlaryň berjaý etse ähtimi hem-de olara öwreden düzgünlerimi, olaryň zürýatlary hem seniň tagtyňda oturarlar ebedi».

¹³Çünki Reb Siýony seçip saýlady, ony Özüne mesgen etmek isledi:

¹⁴«Bu Meniň baky dynçlyk mekanym, ony küýsedim: şu ýerde mesgen tutaryn.

¹⁵Men onuň azygyny bolelin bereketlärin, onuň mätäçlerini nandan doýraryn.

¹⁶Ruhanylaryny gutulyş lybasyna beslärin, onuň sadyklary şatlanyp, nagmalar aýdar.

¹⁷Men ol ýerde Dawudyň kuwwatyny ösdürjek, Öz saýlanymyň şamçyragyna elmydama nur berjek.

¹⁸Onuň duşmanlaryny ryswalyga bürärin, emma onuň depesindäki täç ýalkymyn saçar».