Zakarýa 2

¹Soňra men seredip durkam, eli ölçeg ýüpli bir adamy gördüm.

²Men ondan: «Nirä barýarsyň?» diýip soradym. Ol maňa: «Iýerusalimi ölçäp, onuň giňliginiň hem-de uzynlygynyň näçedigini bilmäge barýaryn» diýip jogap berdi.

³Meniň bilen gepleşen perişde menden daşlaşanda, başga bir perişde ony garşylamaga çykdy.

⁴Ol: «Bar, ylga-da şol ýigide aýt: Ol ýerde ýerleşjek san-sajaksyz adamlardyr mal-garadan ýaňa Iýerusalim diwarsyz bir şäher bolar.

⁵Men onuň daşynyň otly diwary, içiniň şöhraty bolaryn. Muny Reb diýýär» diýdi.

⁶Reb şeýle diýýär: «Haýdaň, haýdaň! Demirgazyk ýurdundan gaçyň. Çünki Men sizi gögüň dört tarapyna öwüsýän ýel kimin dargatdym, muny Men – Reb aýdýandyryn.

⁷Haýda, Babylda ýaşaýan Siýon, gaç!».

⁸Çünki Hökmürowan Reb meni Öz şöhraty üçin iberdi. Sizi talan halklar babatda Ol şeýle diýýär: «Siýona degen hut Meniň görejime degýändir.

⁹Indi Men olaryň garşysyna el göterjek; olary öz gullary talaňa salar». Şonda ýanyňyza meni Hökmürowan Rebbiň iberendigini bilersiňiz.

¹⁰«Aýdym aýt, şatlan, eý, Siýon gyz! Men gelip, siziň araňyzda mekan tutjak. Muny Reb diýýär.

¹¹Şol gün köp halklar Men-Rebbe bil baglarlar we Meniň halkym bolarlar. Men siziň araňyzda mekan tutaryn». Şonda ýanyňyza meni Hökmürowan Rebbiň iberendigini bilersiňiz.

¹²Reb mukaddes toprakda Öz paýy hökmünde Ýahudany mülk edip alar we ýene Iýerusalimi saýlar.

¹³Ähli janly-jandarlar, Rebbiň öňünde ümsüm boluň; Ol turup, mukaddes mekanyndan çykyp gelýär.