Vaiz 10

¹Ölü sinekler attarın ıtırını kokutur. Biraz aptallık da bilgeliği ve saygınlığı bastırır.

²Bilgenin yüreği hep doğruya eğilimlidir, Akılsızın ise, hep yanlışa.

³Yolda yürürken bile akılsızın aklı kıttır, Akılsız olduğunu herkese gösterir.

⁴Yöneticinin öfkesi sana karşı alevlenirse, Yerinden ayrılma; Çünkü serinkanlılık büyük yanlışları bastırır.

⁵Güneşin altında gördüğüm bir haksızlık var, Yöneticiden kaynaklanan bir yanlışı andırıyor:

⁶Zenginler düşük makamlarda otururken, Aptallar yüksek makamlara atanıyor.

⁷Köleleri at sırtında, Önderleri yerde köleler gibi yürürken gördüm.

⁸Çukur kazan içine kendi düşer, Duvarda gedik açanı yılan sokar.

⁹Taş çıkaran taştan incinir, Odun yaran tehlikeye girer.

¹⁰Balta körse, ağzı bilenmemişse, Daha çok güç gerektirir; Ama bilgelik başarı doğurur.

¹¹Yılan büyü yapılmadan önce sokarsa, Büyücünün yararı olmaz.

¹²Bilgenin ağzından çıkan sözler benimsenir, Oysa akılsız kendi ağzıyla yıkımına yol açar.

¹³Sözünün başı aptallık, Sonu zırdeliliktir.

¹⁴Akılsız konuştukça konuşur. Kimse ne olacağını bilmez. Kim ona kendisinden sonra ne olacağını bildirebilir?

¹⁵Akılsızın emeği kendini öylesine yıpratır ki, Kente bile nasıl gideceğini bilemez.

¹⁶Kralın bir çocuksa, Önderlerin sabah şölen veriyorsa, vay sana, ey ülke!

¹⁷Kralın soyluysa, Önderlerin sarhoşluk için değil Güçlenmek için vaktinde yemek yiyorsa, ne mutlu sana, ey ülke!

¹⁸Tembellikten dam çöker, Miskinlikten çatı akar.

¹⁹Şölen eğlenmek için yapılır, Şarap yaşama sevinç katar, Paraysa her ihtiyacı karşılar.

²⁰İçinden bile krala sövme, Yatak odanda zengine lanet etme, Çünkü gökte uçan kuşlar haber taşır, Kanatlı varlıklar söylediğini aktarır.