Eyüp 19

¹Eyüp şöyle yanıtladı:

²"Ne zamana dek beni üzecek, Sözlerinizle ezeceksiniz?

³On kez oldu beni aşağılıyor, Hiç utanmadan saldırıyorsunuz.

⁴Yanlış yola sapmışsam, Bu benim suçum.

⁵Kendinizi gerçekten benden üstün görüyor, Utancımı bana karşı kullanıyorsanız,

⁶Bilin ki, Tanrı bana haksızlık yaptı, Beni ağıyla kuşattı.

⁷"İşte, 'Zorbalık bu! diye haykırıyorum, ama yanıt yok, Yardım için bağırıyorum, ama adalet yok.

⁸Yoluma set çekti, geçemiyorum, Yollarımı karanlığa boğdu.

⁹Üzerimden onurumu soydu, Başımdaki tacı kaldırdı.

¹⁰Her yandan yıktı beni, tükendim, Umudumu bir ağaç gibi kökünden söktü.

¹¹Öfkesi bana karşı alev alev yanıyor, Beni hasım sayıyor.

¹²Orduları üstüme üstüme geliyor, Bana karşı rampalar yapıyor, Çadırımın çevresinde ordugah kuruyorlar.

¹³"Kardeşlerimi benden uzaklaştırdı, Tanıdıklarım bana büsbütün yabancılaştı.

¹⁴Akrabalarım uğramaz oldu, Yakın dostlarım beni unuttu.

¹⁵Evimdeki konuklarla hizmetçiler Beni yabancı sayıyor, Garip oldum gözlerinde.

¹⁶Kölemi çağırıyorum, yanıtlamıyor, Dil döksem bile.

¹⁷Soluğum karımı tiksindiriyor, Kardeşlerim benden iğreniyor.

¹⁸Çocuklar bile beni küçümsüyor, Ayağa kalksam benimle eğleniyorlar.

¹⁹Bütün yakın dostlarım benden iğreniyor, Sevdiklerim yüz çeviriyor.

²⁰Bir deri bir kemiğe döndüm, Ölümün eşiğine geldim.

²¹"Ey dostlarım, acıyın bana, siz acıyın, Çünkü Tanrı'nın eli vurdu bana.

²²Neden Tanrı gibi siz de beni kovalıyor, Etime doymuyorsunuz?

²³"Keşke şimdi sözlerim yazılsa, Kitaba geçseydi,

²⁴Demir kalemle, kurşunla Sonsuza dek kalsın diye kayaya kazılsaydı!

²⁵Oysa ben kurtarıcımın yaşadığını, Sonunda yeryüzüne geleceğini biliyorum.

²⁶Derim yok olduktan sonra, Yeni bedenimle Tanrı'yı göreceğim.

²⁷O'nu kendim göreceğim, Kendi gözlerimle, başkası değil. Yüreğim bayılıyor bağrımda!

²⁸Eğer, 'Sıkıntının kökü onda olduğu için Onu kovalım diyorsanız,

²⁹Kılıçtan korkmalısınız, Çünkü kılıç cezası öfkeli olur, O zaman adaletin var olduğunu göreceksiniz."