Mezmurlar 36

¹Günah fısıldar kötü insana, Yüreğinin dibinden: Tanrı korkusu yoktur onda.

²Kendini öyle beğenmiş ki, Suçunu görmez, ondan tiksinmez.

³Ağzından kötülük ve yalan akar, Akıllanmaktan, iyilik yapmaktan vazgeçmiş.

⁴Yatağında bile fesat düşünür, Olumsuz yolda direnir, reddetmez kötülüğü.

⁵Ya RAB, sevgin göklere, Sadakatin gökyüzüne erişir.

⁶Doğruluğun ulu dağlara benzer, Adaletin uçsuz bucaksız enginlere. İnsanı da, hayvanı da koruyan sensin, ya RAB.

⁷Sevgin ne değerli, ey Tanrı! Kanatlarının gölgesine sığınır insanoğlu.

⁸Evindeki bolluğa doyarlar, Zevklerinin ırmağından içirirsin onlara.

⁹Çünkü yaşam kaynağı sensin, Senin ışığınla aydınlanırız.

¹⁰Sürekli göster Seni tanıyanlara sevgini, Yüreği temiz olanlara doğruluğunu.

¹¹Gururlunun ayağı bana varmasın, Kötülerin eli beni kovmasın.

¹²Kötülük yapanlar oracıkta düştüler, Yıkıldılar, kalkamazlar artık.